باب تَأَلُّفِ قَلْبِ مَنْ يَخَافُ عَلَى إِيمَانِهِ لِضَعْفِهِ وَالنَّهْيِ عَنِ الْقَطْعِ بِالإِيمَانِ مِنْ غَيْرِ دَلِيلٍ قَاطِعٍ
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَسْمًا فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِ فُلاَنًا فَإِنَّهُ مُؤْمِنٌ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَوْ مُسْلِمٌ " أَقُولُهَا ثَلاَثًا . وَيُرَدِّدُهَا عَلَىَّ ثَلاَثًا " أَوْ مُسْلِمٌ " ثُمَّ قَالَ " إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُ مَخَافَةَ أَنْ يَكُبَّهُ اللَّهُ فِي النَّارِ " .
Саъд (ибн Абу Ваққос) отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир тақсим қилди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, фалон (киши)га бер, чунки у мўмин" дедим. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ёки мусулмон (де)" деди. Мен буни уч марта айтдим, у менга уч марта: "Ёки мусулмон" деб қайтарди. Кейин: "Албатта мен бир кишига бераман, ҳолбуки ундан бошқаси менга севимлироқ — уни Аллаҳ дўзахга юзтубан ташлаб юборишидан қўрқиб" деди.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، سَعْدٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَى رَهْطًا وَسَعْدٌ جَالِسٌ فِيهِمْ قَالَ سَعْدٌ فَتَرَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُعْطِهِ وَهُوَ أَعْجَبُهُمْ إِلَىَّ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْ مُسْلِمًا " . قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا أَعْلَمُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْ مُسْلِمًا " . قَالَ فَسَكَتُّ قَلِيلاً ثُمَّ غَلَبَنِي مَا عَلِمْتُ مِنْهُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ فَوَاللَّهِ إِنِّي لأَرَاهُ مُؤْمِنًا . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَوْ مُسْلِمًا . إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ وَغَيْرُهُ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْهُ خَشْيَةَ أَنْ يُكَبَّ فِي النَّارِ عَلَى وَجْهِهِ " .
Саъд (ибн Абу Ваққос) (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир тўда (киши)га (мол) берди, Саъд улар орасида ўтирган эди. Саъд: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улардан менга энг ёқганини — унга бермай — қолдирди. Мен: "Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима (тўсди)? Валлаҳи, мен уни мўмин деб кўряпман" дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ёки мусулмон (де)" деди. Мен бир оз жим турдим, кейин мен у ҳақида билган (яхшилик) мени енгди ва: "Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима? Валлаҳи, мен уни мўмин деб кўряпман" дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ёки мусулмон (де)" деди. Мен бир оз жим турди, кейин мен у ҳақида билган мени енгди ва: "Эй Расулуллаҳ, сенга фалон (киши)дан нима? Валлаҳи, мен уни мўмин деб кўряпман" дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Ёки мусулмон (де). Албатта мен бир кишига бераман, ҳолбуки ундан бошқаси менга севимлироқ — уни Аллаҳ дўзахга юзтубан ташлаб юборишидан қўрқиб" деди.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، - وَهُوَ ابْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ سَعْدٍ - حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، سَعْدٍ أَنَّهُ قَالَ أَعْطَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَهْطًا وَأَنَا جَالِسٌ فِيهِمْ . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ أَخِي ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عَمِّهِ . وَزَادَ فَقُمْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَارَرْتُهُ فَقُلْتُ مَا لَكَ عَنْ فُلاَنٍ .
Саъд отасидан айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир тўдага (мол) берди, мен улар орасида ўтирган эдим — Ибн ахи Ибн Шиҳобнинг амакисидан (ривояти) ҳадиси каби; ва қўшди: "Мен туриб, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига бордим ва унга махфий: ‹Сенга фалон (киши)дан нима (тўсди)?› дедим."
وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ سَعْدٍ، يُحَدِّثُ هَذَا فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ فَضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ بَيْنَ عُنُقِي وَكَتِفِي ثُمَّ قَالَ " أَقِتَالاً أَىْ سَعْدُ إِنِّي لأُعْطِي الرَّجُلَ " .
Муҳаммад ибн Саъд буни ривоят қилди: У ўз ҳадисида: "Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўли билан менинг бўйним билан елкам орасига (секин) урди, кейин: ‹Жанг (қилишни)ми, эй Саъд?! Албатта мен бир кишига бераман...› деди" деди.