باب مَا أَنْفَقَ الْعَبْدُ مِنْ مَالِ مَوْلاَهُ
وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ، نُمَيْرٍ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ جَمِيعًا عَنْ حَفْصِ، بْنِ غِيَاثٍ - قَالَ ابْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عُمَيْرٍ، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ كُنْتُ مَمْلُوكًا فَسَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَأَتَصَدَّقُ مِنْ مَالِ مَوَالِيَّ بِشَىْءٍ قَالَ " نَعَمْ وَالأَجْرُ بَيْنَكُمَا نِصْفَانِ " .
Абу Лаҳмнинг озоди Умайр айтди: Мен қул (мамлук) эдим; бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан: «Хўжайинларим молидан бир нарса садақа қилайми?» деб сўрадим. У: «Ҳа, ажр эса икковингиз орасида тенг (ярим-ярим)» деди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي عُبَيْدٍ - قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَنِي مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَاهُ . فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُعْطِي طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ . فَقَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Абу Лаҳмнинг озоди Умайр айтди: Хўжайиним мени гўштни қоқлашга (қуритишга) буюрди; бас менга бир мискин (камбағал) келди, мен унга ундан (гўштдан) едирдим. Хўжайиним буни билиб қолди ва мени урди. Бас мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб, буни унга айтдим. У уни (хўжайинни) чақирди ва: «Нега уни урдинг?» деди. У: «Мен буюрмай туриб, таомимни бериб юборади» деди. У: «Ажр икковингиз орасида (тенг)» деди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، قَالَ هَذَا مَا حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ أَحَادِيثَ مِنْهَا وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَصُمِ الْمَرْأَةُ وَبَعْلُهَا شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ وَلاَ تَأْذَنْ فِي بَيْتِهِ وَهُوَ شَاهِدٌ إِلاَّ بِإِذْنِهِ وَمَا أَنْفَقَتْ مِنْ كَسْبِهِ مِنْ غَيْرِ أَمْرِهِ فَإِنَّ نِصْفَ أَجْرِهِ لَهُ " .
Ҳаммом ибн Мунаббиҳ айтди: Бу — Абу Ҳурайра бизга Муҳаммад — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилган (нарсалар); бас у (жумладан) ҳадисларни зикр қилди ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Аёл — эри (уйда) ҳозир бўлиб турса — унинг изнисиз (нафл) рўза тутмасин; ва унинг уйида — у ҳозир бўлиб турса — унинг изнисиз (бировга киришга) изн бермасин; ва у (аёл) эрининг касбидан — унинг буйруғисиз — нима инфоқ қилса, албатта унинг (савобининг) ярми эрига(дир)» деди.