وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، - يَعْنِي ابْنَ إِسْمَاعِيلَ - عَنْ يَزِيدَ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي عُبَيْدٍ - قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَنِي مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لَهُ فَدَعَاهُ . فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُعْطِي طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ . فَقَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Абу Лаҳмнинг озоди Умайр айтди: Хўжайиним мени гўштни қоқлашга (қуритишга) буюрди; бас менга бир мискин (камбағал) келди, мен унга ундан (гўштдан) едирдим. Хўжайиним буни билиб қолди ва мени урди. Бас мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га келиб, буни унга айтдим. У уни (хўжайинни) чақирди ва: «Нега уни урдинг?» деди. У: «Мен буюрмай туриб, таомимни бериб юборади» деди. У: «Ажр икковингиз орасида (тенг)» деди.