حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ مَلِكَ الرُّومِ، أَهْدَى إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُسْتَقَةً مِنْ سُنْدُسٍ فَلَبِسَهَا فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى يَدَيْهِ تَذَبْذَبَانِ ثُمَّ بَعَثَ بِهَا إِلَى جَعْفَرٍ فَلَبِسَهَا ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِنِّي لَمْ أُعْطِكَهَا لِتَلْبَسَهَا " . قَالَ فَمَا أَصْنَعُ بِهَا قَالَ أَرْسِلْ بِهَا إِلَى أَخِيكَ النَّجَاشِيِّ .
Бизга Мусо ибн Исмоил, унга Ҳаммод Али ибн Зайддан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилдики, Рум подшоҳи Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга сундус (нозик ипак)дан мустақа (пўстин) ҳадя қилди, у уни кийди. Гўё мен ҳозир унинг қўллари тебранаётганига қараб турибман. Сўнг уни Жаъфарга юборди, у ҳам кийди, кейин унинг олдига келди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Мен буни сенга кийишинг учун бермадим», деди. У: «Унда мен буни нима қилай?» деди. У: «Уни оғанг Нажошийга юбор», деди.