أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَ مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُطْعِمُ طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى بِغَيْرِ أَمْرِي قَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ҳотим, Язид ибн Абу Убайддан ривоят қилди, у деди: мен Умайрни, Абил-Лаҳмнинг озод қилинган қулини эшитдим, у деди: хўжайиним менга гўштни қоқлаб қуритишни буюрди. Шунда бир мискин келди, мен унга ўшандан едирдим. Хўжайиним буни билиб қолди ва мени урди. Шунда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, у (Расулуллаҳ) уни чақирдилар ва: «Нега уни урдинг?» дедилар. У: «У таомимни мен буюрмасдан туриб едираяпти,» деди. Бошқа сафар: «менинг амримсиз,» деди. У (Расулуллаҳ): «Ажр иккалангиз ўртасида (бўлинади),» дедилар.