باب صَدَقَةِ الْعَبْدِ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَيْرًا، مَوْلَى آبِي اللَّحْمِ قَالَ أَمَرَنِي مَوْلاَىَ أَنْ أُقَدِّدَ، لَحْمًا فَجَاءَ مِسْكِينٌ فَأَطْعَمْتُهُ مِنْهُ فَعَلِمَ بِذَلِكَ مَوْلاَىَ فَضَرَبَنِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَدَعَاهُ فَقَالَ " لِمَ ضَرَبْتَهُ " . فَقَالَ يُطْعِمُ طَعَامِي بِغَيْرِ أَنْ آمُرَهُ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى بِغَيْرِ أَمْرِي قَالَ " الأَجْرُ بَيْنَكُمَا " .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Ҳотим, Язид ибн Абу Убайддан ривоят қилди, у деди: мен Умайрни, Абил-Лаҳмнинг озод қилинган қулини эшитдим, у деди: хўжайиним менга гўштни қоқлаб қуритишни буюрди. Шунда бир мискин келди, мен унга ўшандан едирдим. Хўжайиним буни билиб қолди ва мени урди. Шунда мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига келдим, у (Расулуллаҳ) уни чақирдилар ва: «Нега уни урдинг?» дедилар. У: «У таомимни мен буюрмасдан туриб едираяпти,» деди. Бошқа сафар: «менинг амримсиз,» деди. У (Расулуллаҳ): «Ажр иккалангиз ўртасида (бўлинади),» дедилар.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ صَدَقَةٌ " . قِيلَ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَجِدْهَا قَالَ " يَعْتَمِلُ بِيَدِهِ فَيَنْفَعُ نَفْسَهُ وَيَتَصَدَّقُ " . قِيلَ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَفْعَلْ قَالَ " يُعِينُ ذَا الْحَاجَةِ الْمَلْهُوفَ " . قِيلَ فَإِنْ لَمْ يَفْعَلْ قَالَ " يَأْمُرُ بِالْخَيْرِ " . قِيلَ أَرَأَيْتَ إِنْ لَمْ يَفْعَلْ قَالَ " يُمْسِكُ عَنِ الشَّرِّ فَإِنَّهَا صَدَقَةٌ " .
Менга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар берди, у деди: бизга Холид ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга Ибн Абу Бурда хабар берди, у деди: мен отамдан эшитдим, у Абу Мусодан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан ривоят қилдики, у: «Ҳар бир мусулмонга садақа (бериш) лозим,» дедилар. «Айтингчи, агар (берадиган нарса) топа олмаса-чи?» дейилди. У: «Қўли билан ишласин-да, ўзига фойда келтирсин ва садақа қилсин,» дедилар. «Айтингчи, агар буни қила олмаса-чи?» дейилди. У: «Муҳтож, ҳожатмандга ёрдам берсин,» дедилар. «Агар буни қила олмаса-чи?» дейилди. У: «Яхшиликка буюрсин,» дедилар. «Айтингчи, агар буни қила олмаса-чи?» дейилди. У: «Ёмонликдан ўзини тийсин, чунки бу (ҳам) садақадир,» дедилар.