حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنِ الْمَعْرُورِ بْنِ سُوَيْدٍ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ . فَلَمَّا رَآنِي قَالَ " هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ " . قَالَ فَجِئْتُ حَتَّى جَلَسْتُ فَلَمْ أَتَقَارَّ أَنْ قُمْتُ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِدَاكَ أَبِي وَأُمِّي مَنْ هُمْ قَالَ " هُمُ الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً إِلاَّ مَنْ قَالَ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا - مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ وَعَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ شِمَالِهِ - وَقَلِيلٌ مَا هُمْ مَا مِنْ صَاحِبِ إِبِلٍ وَلاَ بَقَرٍ وَلاَ غَنَمٍ لاَ يُؤَدِّي زَكَاتَهَا إِلاَّ جَاءَتْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا كَانَتْ وَأَسْمَنَهُ تَنْطِحُهُ بِقُرُونِهَا وَتَطَؤُهُ بِأَظْلاَفِهَا كُلَّمَا نَفِدَتْ أُخْرَاهَا عَادَتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ " .
Абу Зарр айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Каъба соясида ўтирган ҳолда — етиб келдим. У мени кўрганида: «Каъбанинг Роббига қасам, улар энг кўп зиён кўрувчилардир!» деди. Мен келиб ўтирдим, аммо тинч ўтира олмадим, туриб: «Эй Расулуллаҳ, отам-онам сенга фидо бўлсин, улар ким?» дедим. У: «Улар — мол-давлати энг кўп бўлганлар; магар (яъни қутулувчи) — шундай, шундай ва шундай (қилган) кишидир — олдидан, ортидан, ўнгидан ва чапидан (садақа қилганлар) — ва улар оз(чилик). Туя, сигир ёки қўй эгаси бўлиб, уларнинг закотини адо этмаган ҳеч ким йўқки, қиёмат куни (ўша моллар) энг катта ва энг семиз ҳолатда келмаса; шохлари билан уни сузади ва туёқлари билан уни босади; ҳар гал охири тугаса, боши унга қайтарилади — то одамлар орасида ҳукм чиқарилгунча» деди.
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو كُرَيْبٍ، مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ الْمَعْرُورِ، عَنْ أَبِي ذَرٍّ، قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ جَالِسٌ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ وَكِيعٍ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا عَلَى الأَرْضِ رَجُلٌ يَمُوتُ فَيَدَعُ إِبِلاً أَوْ بَقَرًا أَوْ غَنَمًا لَمْ يُؤَدِّ زَكَاتَهَا " .
Абу Зарр айтди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га — у Каъба соясида ўтирган ҳолда — етиб келдим. (Ровий) Вакиъ ҳадиси мислини зикр қилди; фақат у: «Жоним қўлида бўлган Зотга қасам, ер юзида — туя, сигир ёки қўй қолдириб, унинг закотини адо этмаган ҳолда ўлган — ҳеч бир киши йўқки...» деди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا يَسُرُّنِي أَنَّ لِي أُحُدًا ذَهَبًا تَأْتِي عَلَىَّ ثَالِثَةٌ وَعِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلاَّ دِينَارٌ أُرْصِدُهُ لِدَيْنٍ عَلَىَّ " .
Абу Ҳурайра (ривоят қилди)ки: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Менга Уҳуд (тоғи)ча олтиним бўлиб, учинчи (кеча) менга келганида, ундан менга — зиммамдаги қарз учун ажратиб қўйган бир динордан бошқа — бир динор (ҳам) қолиши мени хурсанд қилмайди (яъни ҳаммасини садақа қилишни истар эдим)» деди.
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Муҳаммад ибн Зиёд айтди: Мен Абу Ҳурайрани Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — унинг мислида (ривоят қилаётган ҳолда) эшитдим.
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَلاَّمٍ الْجُمَحِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ، - يَعْنِي ابْنَ مُسْلِمٍ - عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لأَذُودَنَّ عَنْ حَوْضِي رِجَالاً كَمَا تُذَادُ الْغَرِيبَةُ مِنَ الإِبِلِ " .
Бизга Абдурраҳмон ибн Саллом ал-Жумаҳий ривоят қилди: Бизга ар-Робийъ — яъни ибн Муслим — Муҳаммад ибн Зиёддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, мен ўз ҳавзимдан баъзи кишиларни бегона туя туялардан қувилганидек қуваман.»