باب أَجْرِ الْمُفْطِرِ فِي السَّفَرِ إِذَا تَوَلَّى الْعَمَلَ
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ مُوَرِّقٍ، عَنْ أَنَسٍ، - رضى الله عنه - قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي السَّفَرِ فَمِنَّا الصَّائِمُ وَمِنَّا الْمُفْطِرُ - قَالَ - فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فِي يَوْمٍ حَارٍّ أَكْثَرُنَا ظِلاًّ صَاحِبُ الْكِسَاءِ وَمِنَّا مَنْ يَتَّقِي الشَّمْسَ بِيَدِهِ - قَالَ - فَسَقَطَ الصُّوَّامُ وَقَامَ الْمُفْطِرُونَ فَضَرَبُوا الأَبْنِيَةَ وَسَقَوُا الرِّكَابَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ذَهَبَ الْمُفْطِرُونَ الْيَوْمَ بِالأَجْرِ " .
Анас (розияллаҳу анҳу) айтди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан сафарда эдик; бас биздан рўзадор ҳам, ифтор қилувчи ҳам бор эди. Бас иссиқ бир кунда бир манзилга тушдик; бизнинг энг кўп соямиз (эгаси) — чопон (киса) эгаси эди; биздан баъзилари қуёшни қўли билан тўсар эди. Бас рўзадорлар (чарчаб) йиқилди, ифтор қилувчилар эса туриб, чодирларни тикди ва уловларни суғорди. Бас Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Бугун ифтор қилувчилар ажрни олиб кетди» деди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا حَفْصٌ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ مُوَرِّقٍ، عَنْ أَنَسٍ، - رضى الله عنه - قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَصَامَ بَعْضٌ وَأَفْطَرَ بَعْضٌ فَتَحَزَّمَ الْمُفْطِرُونَ وَعَمِلُوا وَضَعُفَ الصُّوَّامُ عَنْ بَعْضِ الْعَمَلِ - قَالَ - فَقَالَ فِي ذَلِكَ " ذَهَبَ الْمُفْطِرُونَ الْيَوْمَ بِالأَجْرِ " .
Анас (розияллаҳу анҳу) айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) сафарда эди; бас баъзилари рўза тутди, баъзилари ифтор қилди. Бас ифтор қилувчилар белларини боғлаб (тайёрланиб) иш қилди, рўзадорлар эса баъзи ишдан заифлашди (ожизланди). Бас у шу ҳақда: «Бугун ифтор қилувчилар ажрни олиб кетди» деди.
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ رَبِيعَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي قَزَعَةُ، قَالَ أَتَيْتُ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ - رضى الله عنه - وَهُوَ مَكْثُورٌ عَلَيْهِ فَلَمَّا تَفَرَّقَ النَّاسُ عَنْهُ قُلْتُ إِنِّي لاَ أَسْأَلُكَ عَمَّا يَسْأَلُكَ هَؤُلاَءِ عَنْهُ . سَأَلْتُهُ عَنِ الصَّوْمِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ سَافَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى مَكَّةَ وَنَحْنُ صِيَامٌ قَالَ فَنَزَلْنَا مَنْزِلاً فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّكُمْ قَدْ دَنَوْتُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ " . فَكَانَتْ رُخْصَةً فَمِنَّا مَنْ صَامَ وَمِنَّا مَنْ أَفْطَرَ ثُمَّ نَزَلْنَا مَنْزِلاً آخَرَ فَقَالَ " إِنَّكُمْ مُصَبِّحُو عَدُوِّكُمْ وَالْفِطْرُ أَقْوَى لَكُمْ فَأَفْطِرُوا " . وَكَانَتْ عَزْمَةً فَأَفْطَرْنَا ثُمَّ قَالَ لَقَدْ رَأَيْتُنَا نَصُومُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ ذَلِكَ فِي السَّفَرِ .
Қазаъа айтди: Мен Абу Саъид ал-Худрий (розияллаҳу анҳу)нинг олдига келдим — унинг атрофида (савол берувчилар) кўп (тўпланган) эди. Одамлар ундан тарқаганида, мен: «Мен сендан буларнинг сўрайдиган нарсасини сўрамайман» дедим. Мен ундан сафарда рўза ҳақида сўрадим. У: «Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Маккага — биз рўзадор ҳолда — сафар қилдик. Бас бир манзилга тушдик; Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Албатта сизлар душманларингизга яқинлашдингиз; ифтор (рўзани очиш) сизлар учун кучлироқдир› деди. Бас бу рухсат бўлди; биздан рўза тутган(лар) ҳам, ифтор қилган(лар) ҳам бўлди. Кейин бошқа бир манзилга тушдик; у: ‹Албатта сизлар душманингизга эрталаб (ҳужум қилувчи)сиз; ифтор сизлар учун кучлироқдир; бас ифтор қилинг› деди. Бу — азимат (қатъий буйруқ) бўлди; бас биз ифтор қилдик. Кейин у (Абу Саъид): ‹Шундан кейин биз ўзимизни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан сафарда рўза тутаётган ҳолда кўрдик› деди» деди.