باب التَّلْبِيَةِ وَالتَّكْبِيرِ فِي الذِّهَابِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَاتٍ فِي يَوْمِ عَرَفَةَ
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالاَ، جَمِيعًا حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَدَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَاتٍ مِنَّا الْمُلَبِّي وَمِنَّا الْمُكَبِّرُ .
Бизга Аҳмад ибн Ҳанбал ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилиб, иккаласи: бизга Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, дедилар; (ҳ) ва бизга Саид ибн Яҳё ал-Умавий ривоят қилди, менга отам ривоят қилди — ҳаммаси: бизга Яҳё ибн Саид Абдуллаҳ ибн Абу Саламадан, у Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у отасидан ривоят қилди, дедилар; у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Минодан Арафотга тонгда жўнадик; биздан талбия айтувчи ҳам, такбир айтувчи ҳам бор эди.
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ، قَالُوا أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَدَاةِ عَرَفَةَ فَمِنَّا الْمُكَبِّرُ وَمِنَّا الْمُهَلِّلُ فَأَمَّا نَحْنُ فَنُكَبِّرُ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ لَعَجَبًا مِنْكُمْ كَيْفَ لَمْ تَقُولُوا لَهُ مَاذَا رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим, Ҳорун ибн Абдуллаҳ ва Яъқуб ад-Даврақий ривоят қилиб: бизга Язид ибн Ҳорун хабар берди, бизга Абдулазиз ибн Абу Салама Умар ибн Ҳусайндан, у Абдуллаҳ ибн Абу Саламадан, у Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у отасидан хабар берди, дедилар; у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Арафа тонгида эдик; биздан такбир айтувчи ҳам, таҳлил (ла илаҳа иллаллаҳ) айтувчи ҳам бор эди; биз эса такбир айтар эдик. (Ровий) деди: Мен: «Аллаҳга қасамки, сизлардан ҳайрон қолдим — қандай қилиб унга (Ибн Умарга): ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни нима қилаётганини кўрдинг?›, демадингиз?» дедим.
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ الثَّقَفِيِّ، أَنَّهُ سَأَلَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ وَهُمَا غَادِيَانِ مِنْ مِنًى إِلَى عَرَفَةَ كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ فِي هَذَا الْيَوْمِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ يُهِلُّ الْمُهِلُّ مِنَّا فَلاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ وَيُكَبِّرُ الْمُكَبِّرُ مِنَّا فَلاَ يُنْكَرُ عَلَيْهِ .
Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Муҳаммад ибн Абу Бакр ас-Сақафийдан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — у Анас ибн Моликдан, иккаласи Минодан Арафага тонгда кетаётганларида сўради: «Бу кунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қандай қилардингиз?» У: «Биздан талбия айтувчи талбия айтар, унга эътироз билдирилмасди; биздан такбир айтувчи такбир айтар, унга эътироз билдирилмасди» деди.
وَحَدَّثَنِي سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ قُلْتُ لأَنَسِ بْنِ مَالِكٍ غَدَاةَ عَرَفَةَ مَا تَقُولُ فِي التَّلْبِيَةِ هَذَا الْيَوْمَ قَالَ سِرْتُ هَذَا الْمَسِيرَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَصْحَابِهِ فَمِنَّا الْمُكَبِّرُ وَمِنَّا الْمُهَلِّلُ وَلاَ يَعِيبُ أَحَدُنَا عَلَى صَاحِبِهِ .
Ва менга Сурайж ибн Юнус ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ражо Мусо ибн Уқбадан ривоят қилди, менга Муҳаммад ибн Абу Бакр ривоят қилди, у деди: Мен Анас ибн Моликка Арафа тонгида: «Бу кун талбия ҳақида нима дейсан?» дедим. У: «Мен бу йўлни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва шериклари билан юрдим; биздан такбир айтувчи ҳам, таҳлил айтувчи ҳам бор эди, ҳеч биримиз шеригини айбламасди» деди.