وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَيَعْقُوبُ الدَّوْرَقِيُّ، قَالُوا أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عُمَرَ بْنِ حُسَيْنٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَدَاةِ عَرَفَةَ فَمِنَّا الْمُكَبِّرُ وَمِنَّا الْمُهَلِّلُ فَأَمَّا نَحْنُ فَنُكَبِّرُ قَالَ قُلْتُ وَاللَّهِ لَعَجَبًا مِنْكُمْ كَيْفَ لَمْ تَقُولُوا لَهُ مَاذَا رَأَيْتَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ
Ва менга Муҳаммад ибн Ҳотим, Ҳорун ибн Абдуллаҳ ва Яъқуб ад-Даврақий ривоят қилиб: бизга Язид ибн Ҳорун хабар берди, бизга Абдулазиз ибн Абу Салама Умар ибн Ҳусайндан, у Абдуллаҳ ибн Абу Саламадан, у Абдуллаҳ ибн Абдуллаҳ ибн Умардан, у отасидан хабар берди, дедилар; у деди: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан Арафа тонгида эдик; биздан такбир айтувчи ҳам, таҳлил (ла илаҳа иллаллаҳ) айтувчи ҳам бор эди; биз эса такбир айтар эдик. (Ровий) деди: Мен: «Аллаҳга қасамки, сизлардан ҳайрон қолдим — қандай қилиб унга (Ибн Умарга): ‹Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни нима қилаётганини кўрдинг?›, демадингиз?» дедим.