حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، ح . وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - حَدَّثَنَا يَحْيَى، - وَهُوَ الْقَطَّانُ - عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَفَلَ مِنَ الْجُيُوشِ أَوِ السَّرَايَا أَوِ الْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ إِذَا أَوْفَى عَلَى ثَنِيَّةٍ أَوْ فَدْفَدٍ كَبَّرَ ثَلاَثًا ثُمَّ قَالَ " لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ سَاجِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Убайдуллаҳ ибн Саид — лафз уники — ривоят қилди, бизга Яҳё — у ал-Қаттон — Убайдуллаҳдан, у Нофидан, у Абдуллаҳ ибн Умардан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) қўшинлардан ёки сарийялардан (кичик отрядлардан) ёки ҳаждан ёки умрадан қайтганда, бирор довонга ёки баландликка кўтарилса, уч марта такбир айтар, сўнг: «Аллаҳдан ўзга илоҳ йўқ, У ёлғиз, шериги йўқ; мулк Уники, ҳамд Уники ва У ҳар нарсага қодирдир. (Биз) қайтгувчилар, тавба қилувчилар, ибодат қилувчилар, сажда қилувчилар, Роббимизга ҳамд айтувчилармиз. Аллаҳ ваъдасини рост қилди, бандасига ёрдам берди ва гуруҳларни (аҳзобни) ёлғиз Ўзи мағлуб этди» дерди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - يَعْنِي ابْنَ عُلَيَّةَ - عَنْ أَيُّوبَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، عَنْ مَالِكٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، كُلُّهُمْ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِمِثْلِهِ إِلاَّ حَدِيثَ أَيُّوبَ فَإِنَّ فِيهِ التَّكْبِيرَ مَرَّتَيْنِ .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил — яъни ибн Улайя — Айюбдан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн Абу Умар ривоят қилди, бизга Маън Моликдан ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Фудайк ривоят қилди, бизга аз-Заҳҳок хабар берди — ҳаммаси Нофидан, у Ибн Умардан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан унга ўхшаш (ривоят қилди), фақат Айюбнинг ҳадисидан ташқари — унда такбир икки марта (зикр қилинган).
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ قَالَ أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَأَبُو طَلْحَةَ . وَصَفِيَّةُ رَدِيفَتُهُ عَلَى نَاقَتِهِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِظَهْرِ الْمَدِينَةِ قَالَ " آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ " . فَلَمْ يَزَلْ يَقُولُ ذَلِكَ حَتَّى قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Улайя Яҳё ибн Абу Ишоқдан ривоят қилди, у деди: Анас ибн Молик деди: Биз Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан қайтдик — мен, Абу Талҳа ва Сафийя унинг туясида орқасида минган ҳолда — ҳатто Мадина четига етганимизда, у: «(Биз) қайтгувчилар, тавба қилувчилар, ибодат қилувчилар, Роббимизга ҳамд айтувчилармиз» деди. У Мадинага келгунча буни тўхтовсиз айтиб борди.
وَحَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Ва бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, бизга Бишр ибн ал-Муфаззал ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Ишоқ Анас ибн Моликдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан унга ўхшаш ривоят қилди.