حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ قَيْسٍ، أَنَّهُ سَأَلَ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ قَالَ فَقُلْتُ أَبِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ أَمَّا بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Робиа ибн Абу Абдурраҳмондан, у Ҳанзала ибн Қайсдан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — у Рофиъ ибн Хадиждан ер ижараси ҳақида сўради. У: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ер ижарасидан қайтарди» деди. (Ҳанзала) деди: Мен: «Олтин ва кумуш (эвазига) ҳам (қайтардими)?» дедим. У: «Олтин ва кумуш (эвазига) бўлса, унда зарар йўқ» деди.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي، عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ . فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Ишоқ ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди, бизга ал-Авзоий Робиа ибн Абу Абдурраҳмондан ривоят қилди, менга Ҳанзала ибн Қайс ал-Ансорий ривоят қилиб деди: Мен Рофиъ ибн Хадиждан ерни олтин ва кумушга ижарага бериш ҳақида сўрадим. У: «Унда зарар йўқ. Одамлар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида (ерни) ариқлар (бўйидаги ҳосил), сув жадвал (ариқ)лари бошлари ва экиннинг баъзи (бўлаклари) эвазига ижарага берар эдилар; шунда бу (қисм) ҳалок бўлар, у (қисм) саломат қолар; бу саломат қолар, у ҳалок бўлар эди. Одамларда (ер) ижараси фақат шу (хил) эди; шу сабабли ундан зажр қилинди (ман этилди). Аммо белгиланган, кафолатланган (аниқ) нарса (эвазига) бўлса, унда зарар йўқ» деди.
حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، الزُّرَقِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، يَقُولُ كُنَّا أَكْثَرَ الأَنْصَارِ حَقْلاً - قَالَ - كُنَّا نُكْرِي الأَرْضَ عَلَى أَنَّ لَنَا هَذِهِ وَلَهُمْ هَذِهِ فَرُبَّمَا أَخْرَجَتْ هَذِهِ وَلَمْ تُخْرِجْ هَذِهِ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ وَأَمَّا الْوَرِقُ فَلَمْ يَنْهَنَا .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна Яҳё ибн Саиддан, у Ҳанзала аз-Зурақийдан ривоят қилдики, у Рофиъ ибн Хадижни шундай деяётганини эшитди: Биз ансорнинг энг кўп экинзорлиси (ери кўпи) эдик. (Рофиъ) деди: Биз ерни — бу (қисм) бизники, у (қисм) уларники бўлиши шарти билан — ижарага берар эдик. Баъзан бу (қисм) ҳосил берар, у (қисм) ҳосил бермас эди. Шунинг учун у бизни бундан қайтарди. Кумуш (эвазига) эса бизни қайтармади.
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، جَمِيعًا عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ .
Бизга Абу ар-Рабиъ ривоят қилди, бизга Ҳаммод ривоят қилди; (ҳ) ва бизга Ибн ал-Мусанно ривоят қилди, бизга Язид ибн Ҳорун ривоят қилди — иккаласи Яҳё ибн Саиддан шу иснод билан унга ўхшаш (ривоят қилди).