حَدَّثَنَا عَمْرٌو النَّاقِدُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ، الزُّرَقِيِّ أَنَّهُ سَمِعَ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ، يَقُولُ كُنَّا أَكْثَرَ الأَنْصَارِ حَقْلاً - قَالَ - كُنَّا نُكْرِي الأَرْضَ عَلَى أَنَّ لَنَا هَذِهِ وَلَهُمْ هَذِهِ فَرُبَّمَا أَخْرَجَتْ هَذِهِ وَلَمْ تُخْرِجْ هَذِهِ فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ وَأَمَّا الْوَرِقُ فَلَمْ يَنْهَنَا .
Бизга Амр ан-Ноқид ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна Яҳё ибн Саиддан, у Ҳанзала аз-Зурақийдан ривоят қилдики, у Рофиъ ибн Хадижни шундай деяётганини эшитди: Биз ансорнинг энг кўп экинзорлиси (ери кўпи) эдик. (Рофиъ) деди: Биз ерни — бу (қисм) бизники, у (қисм) уларники бўлиши шарти билан — ижарага берар эдик. Баъзан бу (қисм) ҳосил берар, у (қисм) ҳосил бермас эди. Шунинг учун у бизни бундан қайтарди. Кумуш (эвазига) эса бизни қайтармади.