حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي، عَبْدِ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهِ إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا فَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زُجِرَ عَنْهُ . فَأَمَّا شَىْءٌ مَعْلُومٌ مَضْمُونٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ .
Бизга Ишоқ ривоят қилди, бизга Исо ибн Юнус хабар берди, бизга ал-Авзоий Робиа ибн Абу Абдурраҳмондан ривоят қилди, менга Ҳанзала ибн Қайс ал-Ансорий ривоят қилиб деди: Мен Рофиъ ибн Хадиждан ерни олтин ва кумушга ижарага бериш ҳақида сўрадим. У: «Унда зарар йўқ. Одамлар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида (ерни) ариқлар (бўйидаги ҳосил), сув жадвал (ариқ)лари бошлари ва экиннинг баъзи (бўлаклари) эвазига ижарага берар эдилар; шунда бу (қисм) ҳалок бўлар, у (қисм) саломат қолар; бу саломат қолар, у ҳалок бўлар эди. Одамларда (ер) ижараси фақат шу (хил) эди; шу сабабли ундан зажр қилинди (ман этилди). Аммо белгиланган, кафолатланган (аниқ) нарса (эвазига) бўлса, унда зарар йўқ» деди.