حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى الرَّازِيُّ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، كِلاَهُمَا عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، - وَاللَّفْظُ لِلأَوْزَاعِيِّ - حَدَّثَنِي حَنْظَلَةُ بْنُ قَيْسٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ رَافِعَ بْنَ خَدِيجٍ عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ، بِالذَّهَبِ وَالْوَرِقِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِهَا إِنَّمَا كَانَ النَّاسُ يُؤَاجِرُونَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا عَلَى الْمَاذِيَانَاتِ وَأَقْبَالِ الْجَدَاوِلِ وَأَشْيَاءَ مِنَ الزَّرْعِ فَيَهْلِكُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَسْلَمُ هَذَا وَيَهْلِكُ هَذَا وَلَمْ يَكُنْ لِلنَّاسِ كِرَاءٌ إِلاَّ هَذَا فَلِذَلِكَ زَجَرَ عَنْهُ فَأَمَّا شَىْءٌ مَضْمُونٌ مَعْلُومٌ فَلاَ بَأْسَ بِهِ . وَحَدِيثُ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَقَالَ قُتَيْبَةُ عَنْ حَنْظَلَةَ عَنْ رَافِعٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رِوَايَةُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ حَنْظَلَةَ نَحْوَهُ .
Бизга Иброҳим ибн Мусо ар-Розий ривоят қилди, бизга Исо хабар берди, бизга Авзоий ривоят қилди (ҳ) ва бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, икковлари Робиъа ибн Абу Абдурраҳмондан — лафз Авзоийники — менга Ҳанзала ибн Қайс ал-Ансорий ривоят қилди, айтди: Рофиъ ибн Хадиждан ерни олтин ва кумушга ижарага бериш тўғрисида сўрадим. У деди: Унда зарар йўқ. Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам замонида ариқлар бўйи, ариқ бошлари ва экиндан бошқа нарсалар эвазига ижарага беришар эди. Бас, бу ҳалок бўлар, у эса омон қолар, ёки бу омон қолар, у эса ҳалок бўлар эди. Одамлар учун бундан бошқа ижара йўқ эди, шунинг учун ундан ман қилинди. Аммо зиммага олинган маълум бир нарса бўлса, унда зарар йўқ. Иброҳимнинг ҳадиси тўлиқроқдир. Қутайба: «Ҳанзаладан, у Рофиъдан», деди. Абу Довуд айтди: Яҳё ибн Саъиднинг Ҳанзаладан ривояти шунга ўхшаш.