حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمِ بْنِ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي، الْمِنْهَالِ قَالَ بَاعَ شَرِيكٌ لِي وَرِقًا بِنَسِيئَةٍ إِلَى الْمَوْسِمِ أَوْ إِلَى الْحَجِّ فَجَاءَ إِلَىَّ فَأَخْبَرَنِي فَقُلْتُ هَذَا أَمْرٌ لاَ يَصْلُحُ . قَالَ قَدْ بِعْتُهُ فِي السُّوقِ فَلَمْ يُنْكِرْ ذَلِكَ عَلَىَّ أَحَدٌ . فَأَتَيْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ وَنَحْنُ نَبِيعُ هَذَا الْبَيْعَ فَقَالَ " مَا كَانَ يَدًا بِيَدٍ فَلاَ بَأْسَ بِهِ وَمَا كَانَ نَسِيئَةً فَهُوَ رِبًا " . وَائْتِ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ فَإِنَّهُ أَعْظَمُ تِجَارَةً مِنِّي . فَأَتَيْتُهُ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مِثْلَ ذَلِكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Ҳотим ибн Маймун ривоят қилди, бизга Суфён ибн Уяйна Амрдан, у Абул-Минҳолдан ривоят қилди. У деди: Шеригим кумушни мавсумгача ёки ҳажгача насияга (қарзга) сотди. Сўнг у олдимга келиб, менга хабар берди. Мен: «Бу тўғри келмайдиган иш» дедим. У: «Мен уни бозорда сотдим, ҳеч ким буни менга инкор қилмади» деди. Шунда мен Баро ибн Озибнинг олдига келдим ва ундан сўрадим. У деди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келганида биз бу савдони қилардик. Шунда У: ‹Қўлма-қўл бўлгани зиён эмас, насия (қарз) бўлгани эса риболдир› деди. Зайд ибн Арқамнинг олдига бор, зеро у мендан каттароқ савдогар». Шунда мен унинг олдига келиб, ундан сўрадим. У ҳам шунга ўхшашини айтди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ الْعَنْبَرِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حَبِيبٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا الْمِنْهَالِ، يَقُولُ سَأَلْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ عَنِ الصَّرْفِ، فَقَالَ سَلْ زَيْدَ بْنَ أَرْقَمَ فَهُوَ أَعْلَمُ . فَسَأَلْتُ زَيْدًا فَقَالَ سَلِ الْبَرَاءَ فَإِنَّهُ أَعْلَمُ ثُمَّ قَالاَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ بَيْعِ الْوَرِقِ بِالذَّهَبِ دَيْنًا
Бизга Убайдуллаҳ ибн Муоз ал-Анбарий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Шуъба Ҳабибдан ривоят қилдики, у Абул-Минҳолни: «Мен Баро ибн Озибдан сарф (пул алмаштириш) ҳақида сўрадим. У: ‹Зайд ибн Арқамдан сўра, у билимлироқ› деди. Мен Зайддан сўрадим. У: ‹Бародан сўра, у билимлироқ› деди. Сўнг иккаласи: ‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кумушни олтинга қарзга сотишдан қайтарди› дедилар» деганини эшитди.
حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْفِضَّةِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ بِالذَّهَبِ إِلاَّ سَوَاءً بِسَوَاءٍ وَأَمَرَنَا أَنْ نَشْتَرِيَ الْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ كَيْفَ شِئْنَا وَنَشْتَرِيَ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ كَيْفَ شِئْنَا . قَالَ فَسَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَدًا بِيَدٍ فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتُ .
Бизга Абур-Рабиъ ал-Атакий ривоят қилди, бизга Аббод ибн ал-Аввом ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Ишоқ хабар берди, бизга Абдурраҳмон ибн Абу Бакра отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кумушни кумушга, олтинни олтинга — баравар-баб-баравар бўлмаса — сотишдан қайтарди ва бизга кумушни олтинга хоҳлаганимизча, олтинни кумушга хоҳлаганимизча сотиб олишни буюрди. У деди: Шунда бир киши ундан сўради, у: «Қўлма-қўл» деди. У: «Мен шундай эшитганман» деди.
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى، - وَهُوَ ابْنُ أَبِي كَثِيرٍ - عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي إِسْحَاقَ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرَةَ قَالَ نَهَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Менга Ишоқ ибн Мансур ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Солиҳ хабар берди, бизга Муовия Яҳёдан — у ибн Абу Касир — у Яҳё ибн Абу Ишоқдан ривоят қилдики, Абдурраҳмон ибн Абу Бакра унга хабар бердики, Абу Бакра деди: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни қайтарди» — шунинг мисли билан.