حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا عَبَّادُ بْنُ الْعَوَّامِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْفِضَّةِ بِالْفِضَّةِ وَالذَّهَبِ بِالذَّهَبِ إِلاَّ سَوَاءً بِسَوَاءٍ وَأَمَرَنَا أَنْ نَشْتَرِيَ الْفِضَّةَ بِالذَّهَبِ كَيْفَ شِئْنَا وَنَشْتَرِيَ الذَّهَبَ بِالْفِضَّةِ كَيْفَ شِئْنَا . قَالَ فَسَأَلَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَدًا بِيَدٍ فَقَالَ هَكَذَا سَمِعْتُ .
Бизга Абур-Рабиъ ал-Атакий ривоят қилди, бизга Аббод ибн ал-Аввом ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Абу Ишоқ хабар берди, бизга Абдурраҳмон ибн Абу Бакра отасидан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кумушни кумушга, олтинни олтинга — баравар-баб-баравар бўлмаса — сотишдан қайтарди ва бизга кумушни олтинга хоҳлаганимизча, олтинни кумушга хоҳлаганимизча сотиб олишни буюрди. У деди: Шунда бир киши ундан сўради, у: «Қўлма-қўл» деди. У: «Мен шундай эшитганман» деди.