حَدَّثَنَا شَيْبَانُ بْنُ فَرُّوخَ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، بْنُ سَمُرَةَ قَالَ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ لاَ تَسْأَلِ الإِمَارَةَ فَإِنَّكَ إِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ مَسْأَلَةٍ أُكِلْتَ إِلَيْهَا وَإِنْ أُعْطِيتَهَا عَنْ غَيْرِ مَسْأَلَةٍ أُعِنْتَ عَلَيْهَا " .
Бизга Шайбон ибн Фаррух ривоят қилди, бизга Жарир ибн Ҳозим, бизга ал-Ҳасан, бизга Абдурраҳмон ибн Самура ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга деди: «Эй Абдурраҳмон, амирликни сўрама. Агар у сенга сўраб олганинг учун берилса, унга (ёлғиз) топшириб қўйиласан. Агар у сенга сўрамасдан берилса, унга (ёрдам билан) мадад оласан.»
وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، ح وَحَدَّثَنِي عَلِيُّ، بْنُ حُجْرٍ السَّعْدِيُّ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يُونُسَ، وَمَنْصُورٍ، وَحُمَيْدٍ، ح وَحَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ الْجَحْدَرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ عَطِيَّةَ، وَيُونُسَ بْنِ عُبَيْدٍ، وَهِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، كُلُّهُمْ عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَمُرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ جَرِيرٍ .
Ва бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Холид ибн Абдуллаҳ, у Юнусдан. (ҳ) Ва менга Али ибн Ҳужр ас-Саъдий ривоят қилди, бизга Ҳушайм, у Юнусдан, Мансурдан ва Ҳумайддан. (ҳ) Ва бизга Абу Комил ал-Жаҳдарий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд, у Симок ибн Атийядан, Юнус ибн Убайддан ва Ҳишом ибн Ҳассондан — ҳаммаси ал-Ҳасандан, у Абдурраҳмон ибн Самурадан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан Жарирнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилдилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَرَجُلاَنِ مِنْ بَنِي عَمِّي فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِّرْنَا عَلَى بَعْضِ مَا وَلاَّكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . وَقَالَ الآخَرُ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّا وَاللَّهِ لاَ نُوَلِّي عَلَى هَذَا الْعَمَلِ أَحَدًا سَأَلَهُ وَلاَ أَحَدًا حَرَصَ عَلَيْهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилишди, иккаласи деди: бизга Абу Усома, у Бурайд ибн Абдуллаҳдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилдики, у деди: Мен ва амакимнинг икки ўғли билан Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига кирдик. Икки кишидан бири: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ азза ва жалла сенга берган волийлик (идора) ишларидан бирига бизни амир қилиб қўй», деди. Бошқаси ҳам шундай деди. Шунда у: «Валлаҳи, биз бу ишга уни сўраган ёки унга ҳарислик қилган бирортасини тайинламаймиз», деди.
حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعِيدٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ حَاتِمٍ - قَالاَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا قُرَّةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو مُوسَى أَقْبَلْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعِي رَجُلاَنِ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ أَحَدُهُمَا عَنْ يَمِينِي وَالآخَرُ عَنْ يَسَارِي فَكِلاَهُمَا سَأَلَ الْعَمَلَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَاكُ فَقَالَ " مَا تَقُولُ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ " . قَالَ فَقُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَطْلَعَانِي عَلَى مَا فِي أَنْفُسِهِمَا وَمَا شَعَرْتُ أَنَّهُمَا يَطْلُبَانِ الْعَمَلَ . قَالَ وَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى سِوَاكِهِ تَحْتَ شَفَتِهِ وَقَدْ قَلَصَتْ فَقَالَ " لَنْ أَوْ لاَ نَسْتَعْمِلُ عَلَى عَمَلِنَا مَنْ أَرَادَهُ وَلَكِنِ اذْهَبْ أَنْتَ يَا أَبَا مُوسَى أَوْ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسِ " . فَبَعَثَهُ عَلَى الْيَمَنِ ثُمَّ أَتْبَعَهُ مُعَاذَ بْنَ جَبَلٍ فَلَمَّا قَدِمَ عَلَيْهِ قَالَ انْزِلْ وَأَلْقَى لَهُ وِسَادَةً وَإِذَا رَجُلٌ عِنْدَهُ مُوثَقٌ قَالَ مَا هَذَا قَالَ هَذَا كَانَ يَهُودِيًّا فَأَسْلَمَ ثُمَّ رَاجَعَ دِينَهُ دِينَ السَّوْءِ فَتَهَوَّدَ قَالَ لاَ أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ فَقَالَ اجْلِسْ نَعَمْ . قَالَ لاَ أَجْلِسُ حَتَّى يُقْتَلَ قَضَاءُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ . فَأَمَرَ بِهِ فَقُتِلَ ثُمَّ تَذَاكَرَا الْقِيَامَ مِنَ اللَّيْلِ فَقَالَ أَحَدُهُمَا مُعَاذٌ أَمَّا أَنَا فَأَنَامُ وَأَقُومُ وَأَرْجُو فِي نَوْمَتِي مَا أَرْجُو فِي قَوْمَتِي .
Бизга Убайдуллаҳ ибн Саид ва Муҳаммад ибн Ҳотим — лафз ибн Ҳотимга тегишли — ривоят қилишди, иккаласи деди: бизга Яҳё ибн Саид ал-Қаттон, бизга Қурра ибн Холид, бизга Ҳумайд ибн Ҳилол, менга Абу Бурда ривоят қилди: Абу Мусо деди: Мен Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келдим, мен билан ашъарийлардан икки киши бор эди — бири ўнг томонимда, бошқаси чап томонимда. Иккаласи (мансаб) ишини сўради, Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васаллам эса мисвок ишлатиб турарди. У: «Нима дейсан, эй Абу Мусо (ёки эй Абдуллаҳ ибн Қайс)?» деди. Мен: «Сени ҳақ билан жўнатган Зотга қасамки, улар дилларидаги нарсани менга ошкор қилишмади, улар (мансаб) ишини сўрашларини ҳам сезмагандим», дедим. У деди: Гўё мен унинг лаби остидаги мисвогини кўриб турибман, лаби тортилган эди. У: «Биз ишимизга уни хоҳлаган кишини ҳеч қачон тайинламаймиз. Лекин сен бор, эй Абу Мусо (ёки эй Абдуллаҳ ибн Қайс)», деди. Сўнг уни Яманга (волий қилиб) жўнатди, кейин унинг ортидан Муоз ибн Жабални жўнатди. Муоз унинг ҳузурига келганда, у: «Туш», деди ва унга ёстиқ ташлади. Бир киши (кишанланган) боғлаб қўйилган эди. У: «Бу нима?» деди. (Абу Мусо): «Бу яҳудий эди, сўнг ислом келтирди, кейин динига — ёмон динига қайтиб, яна яҳудий бўлди», деди. (Муоз): «Аллаҳнинг ва Расулининг ҳукми билан ўлдирилмагунча ўтирмайман», деди. (Абу Мусо): «Ўтир, ҳа (ўлдирилади)», деди. У: «Аллаҳнинг ва Расулининг ҳукми билан ўлдирилмагунча ўтирмайман», деди — уч марта. Шунда у (ҳақида) буюрди-да, ўлдирилди. Сўнг иккаласи кечаси қиём (ибодат) ҳақида музокара қилишди. Улардан бири — Муоз: «Мен эса ухлайман ҳам, тураман ҳам, уйқумда туришимда умид қилганимни умид қиламан», деди.