حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ، بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَا وَرَجُلاَنِ مِنْ بَنِي عَمِّي فَقَالَ أَحَدُ الرَّجُلَيْنِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمِّرْنَا عَلَى بَعْضِ مَا وَلاَّكَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ . وَقَالَ الآخَرُ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ " إِنَّا وَاللَّهِ لاَ نُوَلِّي عَلَى هَذَا الْعَمَلِ أَحَدًا سَأَلَهُ وَلاَ أَحَدًا حَرَصَ عَلَيْهِ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Муҳаммад ибн ал-Ало ривоят қилишди, иккаласи деди: бизга Абу Усома, у Бурайд ибн Абдуллаҳдан, у Абу Бурдадан, у Абу Мусодан ривоят қилдики, у деди: Мен ва амакимнинг икки ўғли билан Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига кирдик. Икки кишидан бири: «Эй Расулуллаҳ, Аллаҳ азза ва жалла сенга берган волийлик (идора) ишларидан бирига бизни амир қилиб қўй», деди. Бошқаси ҳам шундай деди. Шунда у: «Валлаҳи, биз бу ишга уни сўраган ёки унга ҳарислик қилган бирортасини тайинламаймиз», деди.