Аллаҳдан ўзгага сўйишнинг ҳаромлиги ва лаънат

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَسُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ، كِلاَهُمَا عَنْ مَرْوَانَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُعَاوِيَةَ الْفَزَارِيُّ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا أَبُو الطُّفَيْلِ، عَامِرُ بْنُ وَاثِلَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَأَتَاهُ رَجُلٌ فَقَالَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسِرُّ إِلَيْكَ قَالَ فَغَضِبَ وَقَالَ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُسِرُّ إِلَىَّ شَيْئًا يَكْتُمُهُ النَّاسَ غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ حَدَّثَنِي بِكَلِمَاتٍ أَرْبَعٍ ‏.‏ قَالَ فَقَالَ مَا هُنَّ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ قَالَ ‏ "‏ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَ وَالِدَهُ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ آوَى مُحْدِثًا وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ غَيَّرَ مَنَارَ الأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Сурайж ибн Юнус ривоят қилдилар, иккаласи Марвондан. Зуҳайр деди: Бизга Марвон ибн Муовия Фазорий ривоят қилди, бизга Мансур ибн Ҳайён ривоят қилди, бизга Абу Туфайл Омир ибн Восила ривоят қилди: У деди: Мен Али ибн Абу Толибнинг ҳузурида эдим. Бир киши унинг олдига келиб: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга (яширин) нима сир айтар эди?» деди. У ғазабланди ва деди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам менга одамлардан яширадиган ҳеч нарсани сир айтмас эди. Фақат у менга тўртта калимани ривоят қилган». У деди: У киши: «Улар қайсилар, эй амирул-мўминин?» деди. У: У айтдики: «Отасини лаънатлаган кишини Аллаҳ лаънатласин, Аллаҳдан бошқасига (атаб) сўйган кишини Аллаҳ лаънатласин, (дин)да янгилик (бидъат) чиқарган кишини паноҳ берган (ҳимоя қилган) кишини Аллаҳ лаънатласин ва ер чегара белгиларини ўзгартирган кишини Аллаҳ лаънатласин».

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ عَنْ مَنْصُورِ، بْنِ حَيَّانَ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ قُلْنَا لِعَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبِرْنَا بِشَىْءٍ، أَسَرَّهُ إِلَيْكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا أَسَرَّ إِلَىَّ شَيْئًا كَتَمَهُ النَّاسَ وَلَكِنِّي سَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏ "‏ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ آوَى مُحْدِثًا وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَ وَالِدَيْهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ غَيَّرَ الْمَنَارَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Холид Аҳмар Сулаймон ибн Ҳайён ривоят қилди, у Мансур ибн Ҳайёндан, у Абу Туфайлдан ривоят қилди: У деди: Биз Али ибн Абу Толибга: «Бизга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сенга сир қилиб айтган бирор нарсани хабар бер» дедик. У: «У менга одамлардан яширган ҳеч нарсани сир айтмади, лекин мен унинг шундай деяётганини эшитганман: ‹Аллаҳдан бошқасига (атаб) сўйган кишини Аллаҳ лаънатласин, (дин)да янгилик (бидъат) чиқарган кишини паноҳ берган кишини Аллаҳ лаънатласин, ота-онасини лаънатлаган кишини Аллаҳ лаънатласин ва чегара белгисини ўзгартирган кишини Аллаҳ лаънатласин›» деди.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ الْمُثَنَّى - قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ أَبِي بَزَّةَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ سُئِلَ عَلِيٌّ أَخَصَّكُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ فَقَالَ مَا خَصَّنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ لَمْ يَعُمَّ بِهِ النَّاسَ كَافَّةً إِلاَّ مَا كَانَ فِي قِرَابِ سَيْفِي هَذَا - قَالَ - فَأَخْرَجَ صَحِيفَةً مَكْتُوبٌ فِيهَا ‏ "‏ لَعَنَ اللَّهُ مَنْ ذَبَحَ لِغَيْرِ اللَّهِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ سَرَقَ مَنَارَ الأَرْضِ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ لَعَنَ وَالِدَهُ وَلَعَنَ اللَّهُ مَنْ آوَى مُحْدِثًا ‏"‏ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанна ва Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилдилар — матн ибн ал-Мусаннога тегишли — улар: Бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба ривоят қилди, у: Ал-Қосим ибн Абу Баззадан эшитдим, у Абу Туфайлдан ривоят қилиб айтди: Алийдан сўралди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам сизларга бирор нарсани хос қилиб берганмидилар? У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга бутун одамларга умумий бўлмаган бирор нарсани хос қилмадилар, фақат мана шу қиличимнинг ғилофидагидан бўлак. — У айтди: — Сўнг у бир саҳифани чиқарди, унда ёзилган эди: «Аллаҳдан ўзга учун сўйган кимсани Аллаҳ лаънатлади. Ер чегара белгисини ўғирлаган кимсани Аллаҳ лаънатлади. Отасини лаънатлаган кимсани Аллаҳ лаънатлади. Бидъатчини паноҳ берган кимсани Аллаҳ лаънатлади.»