Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди: бизга Шуъба ривоят қилди. У айтди: мен Жабала ибн Суҳаймдан эшитдим, у айтди: Ибн аз-Зубайр бизга хурмо ризқ қилиб берарди. У айтди: ўша кунлари одамларга қийинчилик етган эди, биз ер эдик, Ибн Умар биз еяётганимизда ёнимиздан ўтар ва: «Жуфтлаб еманглар, чунки Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, киши биродаридан рухсат сўрамагунча, жуфтлаб ейишдан қайтарган» дер эди. Шуъба айтди: мен бу сўзни — яъни рухсат сўрашни — фақат Ибн Умарнинг сўзидан деб биламан.
Бизга буни Убайдуллаҳ ибн Муъоз ривоят қилди: бизга отам ривоят қилди. (ҳ) Бизга Муҳаммад ибн Башшор ҳам ривоят қилди: бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий ривоят қилди, иккаласи Шуъбадан шу иснод билан ривоят қилдилар, аммо уларнинг ҳадисида Шуъбанинг сўзи ва унинг «ўша кунлари одамларга қийинчилик етган эди» деган сўзи йўқ.
حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ جَبَلَةَ بْنِ سُحَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَقْرِنَ الرَّجُلُ بَيْنَ التَّمْرَتَيْنِ حَتَّى يَسْتَأْذِنَ أَصْحَابَهُ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ва Муҳаммад ибн ал-Мусанно ривоят қилдилар: улар айтдилар: бизга Абдурраҳмон Суфёндан, у Жабала ибн Суҳаймдан ривоят қилди. У айтди: мен Ибн Умарни шундай деяётганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам киши шерикларидан рухсат сўрамагунча иккита хурмони жуфтлаб ейишдан қайтарди.