حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ، اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، أَنَّالله عليه وسلم بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَالنَّاسُ مَعَهُ إِذْ أَقْبَلَ نَفَرٌ ثَلاَثَةٌ فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَهَبَ وَاحِدٌ . قَالَ فَوَقَفَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فِي الْحَلْقَةِ فَجَلَسَ فِيهَا وَأَمَّا الآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ وَأَمَّا الثَّالِثُ فَأَدْبَرَ ذَاهِبًا فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ عَنِ النَّفَرِ الثَّلاَثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ فَآوَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا الآخَرُ فَاسْتَحْيَا فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ وَأَمَّا الآخَرُ فَأَعْرَضَ فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид Молик ибн Анасдан — унга ўқиб эшиттирилган нарса орасида — Ишоқ ибн Абдуллаҳ ибн Абу Талҳадан ривоят қилди: Ақил ибн Абу Толибнинг озоди Абу Мурра унга Абу Воқид ал-Лайсийдан хабар бердики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам масжидда ўтирган, одамлар ҳам у билан бирга эди. Шунда уч киши келди. Иккитаси Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга яқинлашди, биттаси эса кетди. У деди: Иккови Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам олдида тўхтаб турди. Улардан бири ҳалқада бир бўш жой кўриб, унга ўтирди, иккинчиси уларнинг орқасида ўтирди, учинчиси эса орқага қайтиб кетди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам (гапдан) бўшаганида: «Сизларга бу уч киши ҳақида хабар берайми? Биринчиси Аллаҳга паноҳ тортди, Аллаҳ ҳам унга паноҳ берди. Иккинчиси (суиистеъдан) уялди, Аллаҳ ҳам ундан (раҳматини аямасдан) уялди. Учинчиси эса юз ўгирди, Аллаҳ ҳам ундан юз ўгирди» деди.