حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ عَبْدٌ أَخْبَرَنَا وَقَالَ ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ جَعْفَرٍ الْجَزَرِيِّ، عَنِ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَوْ كَانَ الدِّينُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَذَهَبَ بِهِ رَجُلٌ مِنْ فَارِسَ - أَوْ قَالَ مِنْ أَبْنَاءِ فَارِسَ - حَتَّى يَتَنَاوَلَهُ " .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ва Абд ибн Ҳумайд ривоят қилдилар. Абд: «Бизга хабар берди» деди, Ибн Рофиъ эса: «Бизга ривоят қилди» деди — Абдурраззоқ бизга ривоят қилди, бизга Маъмар Жаъфар ал-Жазарийдан, у Язид ибн ал-Асаммдан, у Абу Ҳурайрадан хабар берди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Агар Дийн Сурайё юлдузида бўлганда ҳам, уни Форсдан — ёки Форс ўғилларидан — бир киши унга қўл етказгунча олиб келган бўларди.»
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، - يَعْنِي ابْنَ مُحَمَّدٍ - عَنْ ثَوْرٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا جُلُوسًا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ نَزَلَتْ عَلَيْهِ سُورَةُ الْجُمُعَةِ فَلَمَّا قَرَأَ { وَآخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا بِهِمْ} قَالَ رَجُلٌ مَنْ هَؤُلاَءِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَلَمْ يُرَاجِعْهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سَأَلَهُ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا - قَالَ - وَفِينَا سَلْمَانُ الْفَارِسِيُّ - قَالَ - فَوَضَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ عَلَى سَلْمَانَ ثُمَّ قَالَ " لَوْ كَانَ الإِيمَانُ عِنْدَ الثُّرَيَّا لَنَالَهُ رِجَالٌ مِنْ هَؤُلاَءِ " .
Бизга Қутайба ибн Саъид ривоят қилди, бизга Абдулазиз — яъни Ибн Муҳаммад — Саврдан, у Абул-Ғайсдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурида ўтирардик, шунда унга Жумуъа сураси нозил бўлди. У киши: «Ва улардан бошқалар (борки), ҳали уларга қўшилмадилар» оятини ўқиганларида, бир киши: «Эй Расулуллаҳ, булар кимлар?» деди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам у бир, икки ёки уч марта сўрамагунча жавоб бермадилар. У деди: Биз орасида Салмон ал-Форсий бор эди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам қўлларини Салмоннинг устига қўйиб дедилар: «Агар иймон Сурайё юлдузида бўлганда ҳам, булардан бўлган кишилар унга етар эдилар.»