Бизга Қутайба ибн Саъийд Молик ибн Анасдан — унга ўқиб берилган ривоятлар орасида — Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Маъмардан, у Абул Ҳубоб Саъийд ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, Аллаҳ Қиёмат куни: ‹Менинг улуғлигим ҳақи учун бир-бирини севганлар қайда? Бугун Менинг соямдан ўзга соя бўлмаган кунда уларни соямда соялантираман›, дейди.»
Менга Абдулаъло ибн Ҳаммод ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама Собитдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди: «Бир киши бошқа қишлоқдаги биродарини зиёрат қилгани йўлга чиқди. Аллаҳ унинг йўлида бир малоикани кузатиб қўйди. Малоика унга етганда: ‹Қаёққа бормоқчисан?›, деди. У: ‹Шу қишлоқдаги бир биродаримни истайман›, деди. Малоика: ‹Сен унинг олдида ўстириб турган бирор неъматинг борми?›, деди. У: ‹Йўқ, фақат мен уни Аллаҳ азза ва жалла учун севаман›, деди. Малоика: ‹Мен сенинг олдингга Аллаҳнинг элчисиман: Аллаҳ сен уни Унинг йўлида севганинг каби сени ҳам севди›, деди.»
Шайх Абу Аҳмад деди: Менга Абу Бакр Муҳаммад ибн Занжуя ал-Қушайрий хабар берди, бизга Абдулаъло ибн Ҳаммод ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Салама шу иснод билан шунга ўхшашини ривоят қилди.