حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ مَالِكِ بْنِ أَنَسٍ، فِيمَا قُرِئَ عَلَيْهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْمَرٍ عَنْ أَبِي الْحُبَابِ، سَعِيدِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ اللَّهَ يَقُولُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَيْنَ الْمُتَحَابُّونَ بِجَلاَلِي الْيَوْمَ أُظِلُّهُمْ فِي ظِلِّي يَوْمَ لاَ ظِلَّ إِلاَّ ظِلِّي " .
Бизга Қутайба ибн Саъийд Молик ибн Анасдан — унга ўқиб берилган ривоятлар орасида — Абдуллаҳ ибн Абдурраҳмон ибн Маъмардан, у Абул Ҳубоб Саъийд ибн Ясордан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Албатта, Аллаҳ Қиёмат куни: ‹Менинг улуғлигим ҳақи учун бир-бирини севганлар қайда? Бугун Менинг соямдан ўзга соя бўлмаган кунда уларни соямда соялантираман›, дейди.»