حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ اقْتَتَلَ غُلاَمَانِ غُلاَمٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَغُلاَمٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَنَادَى الْمُهَاجِرُ أَوِ الْمُهَاجِرُونَ يَا لَلْمُهَاجِرِينَ . وَنَادَى الأَنْصَارِيُّ يَا لَلأَنْصَارِ . فَخَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا هَذَا دَعْوَى أَهْلِ الْجَاهِلِيَّةِ " . قَالُوا لاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ أَنَّ غُلاَمَيْنِ اقْتَتَلاَ فَكَسَعَ أَحَدُهُمَا الآخَرَ قَالَ " فَلاَ بَأْسَ وَلْيَنْصُرِ الرَّجُلُ أَخَاهُ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا إِنْ كَانَ ظَالِمًا فَلْيَنْهَهُ فَإِنَّهُ لَهُ نَصْرٌ وَإِنْ كَانَ مَظْلُومًا فَلْيَنْصُرْهُ " .
Бизга Аҳмад ибн Абдуллаҳ ибн Юнус ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Абу Зубайр Жобирдан ривоят қилди. У деди: Икки бола — муҳожирлардан бир бола ва ансорлардан бир бола — бир-бири билан уришиб қолди. Муҳожир ёки муҳожирлар: ‹Эй муҳожирлар (ёрдамга)!›, деб чақирди. Ансорий эса: ‹Эй ансорлар (ёрдамга)!›, деб чақирди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам чиқиб: «Бу нима — жоҳилият аҳлининг чақириғими?», дедилар. Улар: ‹Йўқ, эй Аллаҳнинг Расули, фақат икки бола уришиб қолиб, бири иккинчисини орқасидан тепди›, дедилар. Ул зот: «Майли, зарари йўқ. Киши биродарига золим бўлса ҳам, мазлум бўлса ҳам ёрдам берсин. Агар у золим бўлса, уни қайтарсин, зеро бу унга ёрдамдир; агар у мазлум бўлса, унга ёрдам берсин», дедилар.
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، وَابْنُ أَبِي، عُمَرَ - وَاللَّفْظُ لاِبْنِ أَبِي شَيْبَةَ - قَالَ ابْنُ عَبْدَةَ أَخْبَرَنَا وَقَالَ الآخَرُونَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ، عُيَيْنَةَ قَالَ سَمِعَ عَمْرٌو، جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَكَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ يَا لَلأَنْصَارِ وَقَالَ الْمُهَاجِرِيُّ يَا لَلْمُهَاجِرِينَ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا بَالُ دَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ . فَقَالَ " دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ " . فَسَمِعَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ فَقَالَ قَدْ فَعَلُوهَا وَاللَّهِ لَئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ . قَالَ عُمَرُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ " دَعْهُ لاَ يَتَحَدَّثُ النَّاسُ أَنَّ مُحَمَّدًا يَقْتُلُ أَصْحَابَهُ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба, Зуҳайр ибн Ҳарб, Аҳмад ибн Абда аз-Заббий ва Ибн Абу Умар — лафз Ибн Абу Шайбаники — ривоят қилди. Ибн Абда: хабар берди, деди, қолганлар эса: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, дедилар. У деди: Амр Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деганини эшитди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга бир ғазотда эдик. Муҳожирлардан бир киши ансорлардан бир кишини орқасидан тепди. Шунда ансорий: ‹Эй ансорлар (ёрдамга)!›, деди, муҳожир эса: ‹Эй муҳожирлар (ёрдамга)!›, деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Бу жоҳилият чақириғи нима?», дедилар. Улар: ‹Эй Аллаҳнинг Расули, муҳожирлардан бир киши ансорлардан бир кишини орқасидан тепди›, дедилар. Ул зот: «Уни тарк этингиз, зеро у сассиқдир», дедилар. Буни Абдуллаҳ ибн Убай эшитиб: ‹Улар шуни қилибдиларми? Аллаҳ билан қасамки, агар Мадинага қайтсак, албатта азизроқ бўлган киши хорроқ бўлганни ундан чиқариб юборади›, деди. Умар: ‹Мени қўйворинг, шу мунофиқнинг бўйнини урай›, деди. Шунда ул зот: «Уни қўйиб юбор, одамлар Муҳаммад ўз саҳобаларини ўлдиради, деб гапирмасин», дедилар.
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ ابْنُ رَافِعٍ حَدَّثَنَا وَقَالَ الآخَرَانِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَسَعَ رَجُلٌ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ الْقَوَدَ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " دَعُوهَا فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ " . قَالَ ابْنُ مَنْصُورٍ فِي رِوَايَتِهِ عَمْرٌو قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим, Ишоқ ибн Мансур ва Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди. Ибн Рофиъ: бизга ривоят қилди, деди, қолган иккови эса: бизга Абдурраззоқ хабар берди, деди, бизга Маъмар Айюбдан, у Амр ибн Динордан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан хабар берди. У деди: Муҳожирлардан бир киши ансорлардан бир кишини орқасидан тепди. Шунда у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига келиб, қасос сўради. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Уни тарк этингиз, зеро у сассиқдир», дедилар. Ибн Мансур ўз ривоятида: Амр деди, мен Жобирдан эшитдим, деди.