حَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، حَدَّثَنِي سُمَىٌّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَتَعَوَّذُ مِنْ سُوءِ الْقَضَاءِ وَمِنْ دَرَكِ الشَّقَاءِ وَمِنْ شَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ وَمِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ . قَالَ عَمْرٌو فِي حَدِيثِهِ قَالَ سُفْيَانُ أَشُكُّ أَنِّي زِدْتُ وَاحِدَةً مِنْهَا .
Менга Амр ан-Ноқид ва Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилиб айтдилар: бизга Суфён ибн Уяйна ривоят қилди, менга Сумайй ривоят қилди, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ёмон тақдирдан, бахтсизликка етишишдан, душманларнинг шодланишидан ва бало оғирлигидан паноҳ тилардилар. Амр ўз ҳадисида айтди: Суфён айтди: «Мен улардан бирини қўшиб юборган бўлсам керак, деб шубҳа қиламан».
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ، وَاللَّفْظُ، لَهُ أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَعْقُوبَ، أَنَّ يَعْقُوبَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ بُسْرَ بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ سَعْدَ بْنَ أَبِي وَقَّاصٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ خَوْلَةَ بِنْتَ حَكِيمٍ السُّلَمِيَّةَ، تَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ نَزَلَ مَنْزِلاً ثُمَّ قَالَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ . لَمْ يَضُرُّهُ شَىْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْ مَنْزِلِهِ ذَلِكَ " .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, (ҳ) яна бизга Муҳаммад ибн Румҳ ривоят қилди — матн унга тегишли — бизга ал-Лайс хабар берди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у ал-Ҳорис ибн Яъқубдан ривоят қилдики, Яъқуб ибн Абдуллаҳ унга ривоят қилиб, у Буср ибн Саидни эшитганини айтди, у: «Саъд ибн Абу Ваққосни эшитдим, у: ‹Хавла бинт Ҳаким ас-Суламияни эшитдим, у: ‹‹Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитдим: ‹Ким бирор манзилга тушиб, сўнг: Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ тилайман, деса, ўша манзилидан кўчиб кетгунига қадар унга ҳеч нарса зарар бермайди›››, деди› деди» деди.
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنَا عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - أَنَّ يَزِيدَ بْنَ أَبِي، حَبِيبٍ وَالْحَارِثَ بْنَ يَعْقُوبَ حَدَّثَاهُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمٍ السُّلَمِيَّةِ، أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا نَزَلَ أَحَدُكُمْ مَنْزِلاً فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ . فَإِنَّهُ لاَ يَضُرُّهُ شَىْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْهُ " . قَالَ يَعْقُوبُ وَقَالَ الْقَعْقَاعُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَقِيتُ مِنْ عَقْرَبٍ لَدَغَتْنِي الْبَارِحَةَ قَالَ " أَمَا لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ تَضُرُّكَ " .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ва Абут-Тоҳир — иккаласи Ибн Ваҳбдан — ривоят қилдилар, матн Ҳорунга тегишли, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у айтди: бизга Амр — у Ибнул-Ҳорисдир — хабар бердики, Язид ибн Абу Ҳабиб ва ал-Ҳорис ибн Яъқуб унга Яъқуб ибн Абдуллаҳ ибнул-Ашажждан ривоят қилдилар, у Буср ибн Саиддан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан, у Хавла бинт Ҳаким ас-Суламиядан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитган: «Бирортангиз бирор манзилга тушса: Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ тилайман, десин. Шунда у жойдан кўчиб кетгунига қадар унга ҳеч нарса зарар бермайди». Яъқуб айтди: ал-Қаъқў ибн Ҳаким Заквон Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у шундай деди: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб: «Эй Аллаҳнинг Расули, кеча мени чаён чақиб, ундан қанчалик азоб чекдим», деди. У зот: «Агар кечқурун: Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ тилайман, деганингда, у сенга зарар бермас эди», дедилар.
وَحَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، وَأَبُو الطَّاهِرِ، كِلاَهُمَا عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، - وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ - حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنَا عَمْرٌو، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - أَنَّ يَزِيدَ بْنَ أَبِي، حَبِيبٍ وَالْحَارِثَ بْنَ يَعْقُوبَ حَدَّثَاهُ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الأَشَجِّ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ خَوْلَةَ بِنْتِ حَكِيمٍ السُّلَمِيَّةِ، أَنَّهَا سَمِعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِذَا نَزَلَ أَحَدُكُمْ مَنْزِلاً فَلْيَقُلْ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ . فَإِنَّهُ لاَ يَضُرُّهُ شَىْءٌ حَتَّى يَرْتَحِلَ مِنْهُ " . قَالَ يَعْقُوبُ وَقَالَ الْقَعْقَاعُ بْنُ حَكِيمٍ عَنْ ذَكْوَانَ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا لَقِيتُ مِنْ عَقْرَبٍ لَدَغَتْنِي الْبَارِحَةَ قَالَ " أَمَا لَوْ قُلْتَ حِينَ أَمْسَيْتَ أَعُوذُ بِكَلِمَاتِ اللَّهِ التَّامَّاتِ مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ لَمْ تَضُرُّكَ " .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ва Абут-Тоҳир — иккаласи Ибн Ваҳбдан — ривоят қилдилар, матн Ҳорунга тегишли, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у айтди: бизга Амр — у Ибнул-Ҳорисдир — хабар бердики, Язид ибн Абу Ҳабиб ва ал-Ҳорис ибн Яъқуб унга Яъқуб ибн Абдуллаҳ ибнул-Ашажждан ривоят қилдилар, у Буср ибн Саиддан, у Саъд ибн Абу Ваққосдан, у Хавла бинт Ҳаким ас-Суламиядан ривоят қилдики, у Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганларини эшитган: «Бирортангиз бирор манзилга тушса: Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ тилайман, десин. Шунда у жойдан кўчиб кетгунига қадар унга ҳеч нарса зарар бермайди». Яъқуб айтди: ал-Қаъқў ибн Ҳаким Заквон Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилдики, у шундай деди: бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳузурига келиб: «Эй Аллаҳнинг Расули, кеча мени чаён чақиб, ундан қанчалик азоб чекдим», деди. У зот: «Агар кечқурун: Яратган нарсаларининг ёмонлигидан Аллаҳнинг тўлиқ калималари билан паноҳ тилайман, деганингда, у сенга зарар бермас эди», дедилар.
وَحَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ حَمَّادٍ الْمِصْرِيُّ، أَخْبَرَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ يَعْقُوبَ، أَنَّهُ ذَكَرَ لَهُ أَنَّ أَبَا صَالِحٍ، مَوْلَى غَطَفَانَ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَدَغَتْنِي عَقْرَبٌ . بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ وَهْبٍ .
Менга Исо ибн Ҳаммод ал-Мисрий ривоят қилди, менга ал-Лайс хабар берди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Жаъфардан, у Яъқубдан ривоят қилдики, унга айтилишича, Ғатафоннинг озод қилинган қули Абу Солиҳ унга хабар бериб, у Абу Ҳурайранинг шундай деганини эшитган: бир киши: «Эй Аллаҳнинг Расули, мени чаён чақди», деди. Ибн Ваҳбнинг ҳадисига ўхшаш.