باب لاَ تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ .
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، جَمِيعًا عَنْ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ ابْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ، بْنَ عُمَرَ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِ الْحِجْرِ " لاَ تَدْخُلُوا عَلَى هَؤُلاَءِ الْقَوْمِ الْمُعَذَّبِينَ إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَإِنْ لَمْ تَكُونُوا بَاكِينَ فَلاَ تَدْخُلُوا عَلَيْهِمْ أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ " .
Бизга Яҳё ибн Айюб, Қутайба ибн Саъийд ва Алий ибн Ҳужр, ҳаммаси Исмоилдан ривоят қилди, ибн Айюб: бизга Исмоил ибн Жаъфар ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Динор хабар берди, деди: У Абдуллаҳ ибн Умарнинг шундай деяётганини эшитди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Ҳижр аҳли (турган жой) ҳақида дедилар: «Бу азобланган қавмнинг олдига йиғлаб кирсангизгина киринг. Агар йиғлаб бўлмасангиз, уларнинг олдига кирманглар, уларга етган нарса сизларга ҳам етиб қолмасин».
حَدَّثَنِي حَرْمَلَةُ بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، - وَهُوَ يَذْكُرُ الْحِجْرَ مَسَاكِنَ ثَمُودَ - قَالَ سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ قَالَ مَرَرْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْحِجْرِ فَقَالَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَدْخُلُوا مَسَاكِنَ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ إِلاَّ أَنْ تَكُونُوا بَاكِينَ حَذَرًا أَنْ يُصِيبَكُمْ مِثْلُ مَا أَصَابَهُمْ " . ثُمَّ زَجَرَ فَأَسْرَعَ حَتَّى خَلَّفَهَا .
Менга Ҳармала ибн Яҳё ривоят қилди, бизга ибн Ваҳб хабар берди, менга Юнус ибн Шиҳобдан — у Ҳижрни, Самуднинг манзилларини зикр қилаётган эди — хабар берди, деди: Солим ибн Абдуллаҳ деди: Абдуллаҳ ибн Умар деди: Биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Ҳижр устидан ўтдик. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга: «Ўзларига зулм қилган кишиларнинг манзилларига йиғлаб кирмасангиз, уларга етган нарса сизларга ҳам етиб қолишидан ҳазир бўлиб (кирманглар)», дедилар. Сўнг (уловни) тезлатиб ҳайдадилар, ҳатто у (жой)ни ортда қолдирдилар.
حَدَّثَنِي الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى أَبُو صَالِحٍ، حَدَّثَنَا شُعَيْبُ بْنُ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّاسَ نَزَلُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْحِجْرِ أَرْضِ ثَمُودَ فَاسْتَقَوْا مِنْ آبَارِهَا وَعَجَنُوا بِهِ الْعَجِينَ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُهَرِيقُوا مَا اسْتَقَوْا وَيَعْلِفُوا الإِبِلَ الْعَجِينَ وَأَمَرَهُمْ أَنْ يَسْتَقُوا مِنَ الْبِئْرِ الَّتِي كَانَتْ تَرِدُهَا النَّاقَةُ .
Менга ал-Ҳакам ибн Мусо Абу Солиҳ ривоят қилди, бизга Шуъайб ибн Ишоқ ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Нофиъдан хабар берди: Абдуллаҳ ибн Умар унга хабар берди: Одамлар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Ҳижрга — Самуднинг ерига — тушдилар ва унинг қудуқларидан сув олиб, у билан хамир қордилар. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам уларга олган сувларини тўкиб ташлашни ва хамирни туяларга едиришни буюрдилар, ҳамда уларни туя (нина-туя) сув ичадиган қудуқдан сув олишга буюрдилар.
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى الأَنْصَارِيُّ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَهُ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فَاسْتَقَوْا مِنْ بِئَارِهَا وَاعْتَجَنُوا بِهِ .
Яна бизга Ишоқ ибн Мусо ал-Ансорий ривоят қилди, бизга Анас ибн Иёз ривоят қилди, менга Убайдуллаҳ шу иснод билан шунга ўхшашини ривоят қилди, бироқ у: «унинг қудуқларидан сув олдилар ва у билан хамир қордилар», деди.