أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا لَقِيَ الرَّجُلَ مِنْ أَصْحَابِهِ مَاسَحَهُ وَدَعَا لَهُ - قَالَ - فَرَأَيْتُهُ يَوْمًا بُكْرَةً فَحِدْتُ عَنْهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَقَالَ " إِنِّي رَأَيْتُكَ فَحِدْتَ عَنِّي " . فَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَخَشِيتُ أَنْ تَمَسَّنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир хабар берди, у аш-Шайбонийдан, у Абу Бурдадан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилиб), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан бирор киши билан учрашганларида, уни сийпалар ва унга дуо қилар эдилар. (Ҳузайфа) деди: бир куни эрталаб мен уни кўриб, ундан четга бурилдим, сўнг кун кўтарилгач унинг олдига келдим. Шунда у: «Мен сени кўрган эдим, сен мендан четга бурилдинг,» дедилар. Мен: «Мен жанобатли эдим, сизнинг менга тегишингиздан қўрқдим,» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, мусулмон нажас бўлмайди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي وَاصِلٌ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله ع��يه وسلم لَقِيَهُ وَهُوَ جُنُبٌ . فَأَهْوَى إِلَىَّ فَقُلْتُ إِنِّي جُنُبٌ فَقَالَ " إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ " .
Бизга Ишоқ ибн Мансур хабар бериб, деди: бизга Яҳё хабар берди, деди: бизга Мисъар ривоят қилиб, деди: менга Восил ривоят қилди, у Абу Воилдан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) у жанобатли ҳолида унинг билан учрашдилар. Шунда у (Набий) менга (қўл) чўздилар, мен: «Мен жанобатлиман,» дедим. У: «Албатта, мусулмон нажас бўлмайди,» дедилар.
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ بَكْرٍ، عَنْ أَبِي رَافِعٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَقِيَهُ فِي طَرِيقٍ مِنْ طُرُقِ الْمَدِينَةِ وَهُوَ جُنُبٌ فَانْسَلَّ عَنْهُ فَاغْتَسَلَ فَفَقَدَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا جَاءَ قَالَ " أَيْنَ كُنْتَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّكَ لَقِيتَنِي وَأَنَا جُنُبٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أُجَالِسَكَ حَتَّى أَغْتَسِلَ . فَقَالَ " سُبْحَانَ اللَّهِ إِنَّ الْمُؤْمِنَ لاَ يَنْجُسُ " .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар бериб, деди: бизга Бишр — у Ибн ал-Муфаддал — ривоят қилиб, деди: бизга Ҳумайд ривоят қилди, у Бакрдан, у Абу Рофиъдан, у Абу Ҳурайра (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Мадина йўлларидан бири-да у жанобатли ҳолида унинг билан учрашдилар. Шунда у (Абу Ҳурайра) ундан сирғалиб чиқиб (кетиб) ғусл қилди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни йўқотдилар (топмадилар), у келганида: «Қаерда эдинг, эй Абу Ҳурайра?» дедилар. У: «Эй Расулуллаҳ, сиз мен билан учрашганингизда мен жанобатли эдим, ғусл қилмасдан туриб сизнинг ёнингизда ўтиришни ёқтирмадим,» деди. Шунда у: «Субҳаналлаҳ! Албатта, мўмин нажас бўлмайди,» дедилар.