أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا لَقِيَ الرَّجُلَ مِنْ أَصْحَابِهِ مَاسَحَهُ وَدَعَا لَهُ - قَالَ - فَرَأَيْتُهُ يَوْمًا بُكْرَةً فَحِدْتُ عَنْهُ ثُمَّ أَتَيْتُهُ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ فَقَالَ " إِنِّي رَأَيْتُكَ فَحِدْتَ عَنِّي " . فَقُلْتُ إِنِّي كُنْتُ جُنُبًا فَخَشِيتُ أَنْ تَمَسَّنِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْمُسْلِمَ لاَ يَنْجُسُ " .
Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар бериб, деди: бизга Жарир хабар берди, у аш-Шайбонийдан, у Абу Бурдадан, у Ҳузайфа (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилиб), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан бирор киши билан учрашганларида, уни сийпалар ва унга дуо қилар эдилар. (Ҳузайфа) деди: бир куни эрталаб мен уни кўриб, ундан четга бурилдим, сўнг кун кўтарилгач унинг олдига келдим. Шунда у: «Мен сени кўрган эдим, сен мендан четга бурилдинг,» дедилар. Мен: «Мен жанобатли эдим, сизнинг менга тегишингиздан қўрқдим,» дедим. Шунда Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Албатта, мусулмон нажас бўлмайди,» дедилар.