1873-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳаж китоби
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَابِسِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُمَرَ، أَنَّهُ جَاءَ إِلَى الْحَجَرِ فَقَبَّلَهُ فَقَالَ إِنِّي أَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ لاَ تَنْفَعُ وَلاَ تَضُرُّ وَلَوْلاَ أَنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُكَ مَا قَبَّلْتُكَ .
Бизга Муҳаммад ибн Касир ривоят қилди, бизга Суфён ал-Аъмашдан, у Иброҳимдан, у Обис ибн Рабиадан, у Умардан ривоят қилдики, у Ҳажарнинг (қора тошнинг) олдига келиб уни ўпди ва: «Мен биламанки, сен тошсан, на фойда, на зарар етказасан. Агар мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни сени ўпаётганларини кўрмаганимда, сени ўпмаган бўлардим» деди.