حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، أَنَّ رَجُلاً، يُقَالُ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُنَيْنٍ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَهُوَ أَمِيرٌ عَلَى الْكُوفَةِ فَقَالَ لأَقْضِيَنَّ فِيكَ بِقَضِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَكَ جَلَدْتُكَ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَكَ رَجَمْتُكَ بِالْحِجَارَةِ . فَوَجَدُوهُ قَدْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَجَلَدَهُ مِائَةً . قَالَ قَتَادَةُ كَتَبْتُ إِلَى حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ بِهَذَا .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Қатода Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Салимдан ривоят қилди: Абдурраҳмон ибн Ҳунайн деб аталган бир киши аёлининг чўриси билан ётди. У Куфага амир бўлган Нуъмон ибн Башийрнинг олдига келтирилди. У: «Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳукми билан ҳукм қиламан: агар аёлинг уни сенга ҳалол қилган бўлса, сени юз дарра ураман; агар ҳалол қилмаган бўлса, сени тош билан тошбўрон қиламан», деди. Улар уни аёли унга ҳалол қилган деб топдилар, шунинг учун уни юз дарра урди. Қатода айтди: Мен Ҳабиб ибн Салимга хат ёзган эдим, у менга шу билан жавоб ёзди.