حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، أَنَّ رَجُلاً، يُقَالُ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُنَيْنٍ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ وَهُوَ أَمِيرٌ عَلَى الْكُوفَةِ فَقَالَ لأَقْضِيَنَّ فِيكَ بِقَضِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَكَ جَلَدْتُكَ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَكَ رَجَمْتُكَ بِالْحِجَارَةِ . فَوَجَدُوهُ قَدْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَجَلَدَهُ مِائَةً . قَالَ قَتَادَةُ كَتَبْتُ إِلَى حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ بِهَذَا .
Бизга Мусо ибн Исмоил ривоят қилди, бизга Абон ривоят қилди, бизга Қатода Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Салимдан ривоят қилди: Абдурраҳмон ибн Ҳунайн деб аталган бир киши аёлининг чўриси билан ётди. У Куфага амир бўлган Нуъмон ибн Башийрнинг олдига келтирилди. У: «Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳукми билан ҳукм қиламан: агар аёлинг уни сенга ҳалол қилган бўлса, сени юз дарра ураман; агар ҳалол қилмаган бўлса, сени тош билан тошбўрон қиламан», деди. Улар уни аёли унга ҳалол қилган деб топдилар, шунинг учун уни юз дарра урди. Қатода айтди: Мен Ҳабиб ибн Салимга хат ёзган эдим, у менга шу билан жавоб ёзди.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّجُلِ يَأْتِي جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جُلِدَ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ رَجَمْتُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Абу Бишрдан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Салимдан, у Нуъмон ибн Башийрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан аёлининг чўрисига яқинлик қилган киши ҳақида ривоят қилди. У: «Агар аёл уни унга ҳалол қилган бўлса, юз дарра урилади; агар ҳалол қилмаган бўлса, уни тошбўрон қиламан», деди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي رَجُلٍ وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا فَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لَهُ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ يُونُسُ بْنُ عُبَيْدٍ وَعَمْرُو بْنُ دِينَارٍ وَمَنْصُورُ بْنُ زَاذَانَ وَسَلاَّمٌ عَنِ الْحَسَنِ هَذَا الْحَدِيثَ بِمَعْنَاهُ لَمْ يَذْكُرْ يُونُسُ وَمَنْصُورٌ قَبِيصَةَ .
Бизга Аҳмад ибн Солиҳ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Маъмар Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Қабийса ибн Ҳурайсдан, у Салама ибн ал-Муҳаббиқдан хабар берди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам аёлининг чўриси билан ётган бир киши ҳақида шундай ҳукм қилди: агар уни мажбур қилган бўлса, чўри озод бўлади ва у киши чўрининг бекасига шунга ўхшаш чўри тўлаши лозим; агар чўри унга бўйсунган бўлса, чўри уники бўлади ва у бекасига шунга ўхшаш чўри тўлаши лозим. Абу Довуд айтди: Буни Юнус ибн Убайд, Амр ибн Дийнор, Мансур ибн Зозон ва Саллом ал-Ҳасандан шу маънода ривоят қилдилар, Юнус ва Мансур Қабийсани зикр қилмадилар.
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ الدِّرْهَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ حُرَّةٌ وَمِثْلُهَا مِنْ مَالِهِ لِسَيِّدَتِهَا .
Бизга Алий ибн ал-Ҳасан ад-Дирҳамий ривоят қилди, бизга Абдул-Аъло Саъийддан, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Салама ибн ал-Муҳаббиқдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш ривоят қилди, фақат у: «Агар чўри унга бўйсунган бўлса, чўри озод бўлади ва унинг молидан шунга ўхшаши бекасига лозим», деди.