حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّجُلِ يَأْتِي جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جُلِدَ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ رَجَمْتُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Жаъфар Шуъбадан, у Абу Бишрдан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Салимдан, у Нуъмон ибн Башийрдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан аёлининг чўрисига яқинлик қилган киши ҳақида ривоят қилди. У: «Агар аёл уни унга ҳалол қилган бўлса, юз дарра урилади; агар ҳалол қилмаган бўлса, уни тошбўрон қиламан», деди.