أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّجُلِ يَأْتِي جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ رَجَمْتُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Бишрдан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — аёлининг чўрисига (яқинлик қилиб) келган киши ҳақида — (ривоят қилди). У: «Агар (аёли) уни (чўрини) унга ҳалол қилган бўлса, мен уни юз (қамчи) ураман; агар уни унга ҳалол қилмаган бўлса, мен уни тошбўрон қиламан,» дедилар.