وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي أُسَارَى بَدْرٍ " لَوْ كَانَ الْمُطْعِمُ بْنُ عَدِيٍّ حَيًّا ثُمَّ كَلَّمَنِي فِي هَؤُلاَءِ النَّتْنَى لَتَرَكْتُهُمْ لَهُ ". وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ يَحْيَى، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَقَعَتِ الْفِتْنَةُ الأُولَى ـ يَعْنِي مَقْتَلَ عُثْمَانَ ـ فَلَمْ تُبْقِ مِنْ أَصْحَابِ بَدْرٍ أَحَدًا، ثُمَّ وَقَعَتِ الْفِتْنَةُ الثَّانِيَةُ ـ يَعْنِي الْحَرَّةَ ـ فَلَمْ تُبْقِ مِنْ أَصْحَابِ الْحُدَيْبِيَةِ أَحَدًا ثُمَّ وَقَعَتِ الثَّالِثَةُ فَلَمْ تَرْتَفِعْ وَلِلنَّاسِ طَبَاخٌ.
Ва Зуҳрийдан, Муҳаммад ибн Жубайр ибн Мутъимдан, отасидан: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Бадр асирлари ҳақида: «Агар Мутъим ибн Адий тирик бўлиб, сўнг менга мана бу ифлослар (асирлар) ҳақида гапирган бўлганида, мен уларни унга (унинг ҳурматига) қолдирар (қўйиб юборар) эдим», деди. Лайс Яҳёдан, Саъид ибнул-Мусайябдан: Биринчи фитна — яъни Усмоннинг ўлдирилиши — юз берди, у Бадр аҳлидан ҳеч кимни қолдирмади; сўнг иккинчи фитна — яъни Ҳарра (воқеаси) — юз берди, у Ҳудайбия аҳлидан ҳеч кимни қолдирмади; сўнг учинчиси юз берди, у — одамларда бирор куч (матонат) бўлиб туриб — кўтарилмади (босилмади).