حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ قُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُغَفَّلٍ، يَقُولُ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ عَلَى نَاقَتِهِ، وَهْوَ يَقْرَأُ سُورَةَ الْفَتْحِ يُرَجِّعُ، وَقَالَ لَوْلاَ أَنْ يَجْتَمِعَ النَّاسُ حَوْلِي لَرَجَّعْتُ كَمَا رَجَّعَ.
Абул-Валид бизга айтди, Шуъба бизга айтди, у Муовия ибн Қуррадан: У айтди: Мен Абдуллаҳ ибн Муғаффални айтаётганини эшитдим: Мен Макка фатҳи куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни туяси устида Фатҳ сурасини товушини такрорлаб (таржиъ қилиб) ўқиётганини кўрдим. У деди: «Агар одамлар атрофимга тўпланиб қолишидан (қўрқмаганимда), мен у (Набий) таржиъ қилганидек таржиъ қилиб (кўрсатиб) ўқирдим.»