أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارِ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الرَّجُلِ يَأْتِي جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ قَالَ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ جَلَدْتُهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ رَجَمْتُهُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у Абу Бишрдан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)дан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан — аёлининг чўрисига (яқинлик қилиб) келган киши ҳақида — (ривоят қилди). У: «Агар (аёли) уни (чўрини) унга ҳалол қилган бўлса, мен уни юз (қамчи) ураман; агар уни унга ҳалол қилмаган бўлса, мен уни тошбўрон қиламан,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَبَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خَالِدِ بْنِ عُرْفُطَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَجُلاً، يُقَالُ لَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ حُنَيْنٍ وَيُنْبَزُ قُرْقُورًا أَنَّهُ وَقَعَ بِجَارِيَةِ امْرَأَتِهِ فَرُفِعَ إِلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ فَقَالَ لأَقْضِيَنَّ فِيهَا بِقَضِيَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَكَ جَلَدْتُكَ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَكَ رَجَمْتُكَ بِالْحِجَارَةِ فَكَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَجُلِدَ مِائَةً . قَالَ قَتَادَةُ فَكَتَبْتُ إِلَى حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ فَكَتَبَ إِلَىَّ بِهَذَا .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар хабар берди, у деди: бизга Ҳаббон ривоят қилди, у деди: бизга Абон ривоят қилди, у Қатодадан, у Холид ибн Урфутадан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Абдурраҳмон ибн Ҳунайн деб аталадиган, «Қурқур» лақаби билан аталадиган бир киши ўз аёлининг чўрисига яқинлик қилиб қўйди. Бу (масала) Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)га келтирилди. У: «Мен бу ҳақда албатта Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг ҳукми билан ҳукм қиламан: агар (аёлинг) уни (чўрини) сенга ҳалол қилган бўлса, мен сени (қамчи билан) ураман; агар уни сенга ҳалол қилмаган бўлса, мен сени тош билан тошбўрон қиламан,» деди. (Аёли) уни унга ҳалол қилган экан, шу сабабли у юз (қамчи) урилди. Қатода деди: «Мен Ҳабиб ибн Солимга хат ёздим, у эса менга шу (хабар)ни ёзиб юборди.»
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَارِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي رَجُلٍ وَقَعَ بِجَارِيَةِ امْرَأَتِهِ " إِنْ كَانَتْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَأَجْلِدْهُ مِائَةً وَإِنْ لَمْ تَكُنْ أَحَلَّتْهَا لَهُ فَأَرْجُمْهُ " .
Бизга Абу Довуд хабар берди, у деди: бизга Орим ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Салама ривоят қилди, у Саид ибн Абу Арубаъдан, у Қатодадан, у Ҳабиб ибн Солимдан, у Нуъмон ибн Башир (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлининг чўрисига яқинлик қилиб келган киши ҳақида: «Агар (аёли) уни (чўрини) унга ҳалол қилган бўлса, уни юз (қамчи) ур; агар уни унга ҳалол қилмаган бўлса, уни тошбўрон қил,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَجُلٍ وَطِئَ جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ " إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لَهُ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Қабиса ибн Ҳурайсдан, у Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлининг чўрисига яқинлик қилган киши ҳақида ҳукм қилдилар: «Агар уни (чўрини) мажбурлаган бўлса, у (чўри) озод бўлади ва у (киши) бекасига унинг ўрнига шунга ўхшашини (бериши вожиб); агар (чўри) унга итоат этган бўлса, у (чўри) ўшаники бўлади ва у (киши) бекасига унинг ўрнига шунга ўхшашини (бериши вожиб),» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، أَنَّ رَجُلاً، غَشِيَ جَارِيَةً لاِمْرَأَتِهِ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ مِنْ مَالِهِ وَعَلَيْهِ الشَّرْوَى لِسَيِّدَتِهَا وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لِسَيِّدَتِهَا وَمِثْلُهَا مِنْ مَالِهِ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Базиъ хабар берди, у деди: бизга Язид ривоят қилди, у деди: бизга Саид ривоят қилди, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Салама ибн ал-Муҳаббақдан (ривоят қилдики), бир киши хотинининг чўриси билан жинсий алоқада бўлди. Бу (иш) Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етказилди. Шунда у: «Агар уни мажбурлаган бўлса, у (чўри) ўша кишининг моли ҳисобидан озод бўлади ва у (киши) хўжайини (хотини)га шунга ўхшашини (алмаштириб) бериши лозим. Агар (чўри) унга итоат этган бўлса, у ўз хўжайинига қолади ва (яна) унинг моли ҳисобидан шунга ўхшаши (хўжайинига берилади),» дедилар.