أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، قَالَ قَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَجُلٍ وَطِئَ جَارِيَةَ امْرَأَتِهِ " إِنْ كَانَ اسْتَكْرَهَهَا فَهِيَ حُرَّةٌ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا وَإِنْ كَانَتْ طَاوَعَتْهُ فَهِيَ لَهُ وَعَلَيْهِ لِسَيِّدَتِهَا مِثْلُهَا " .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар берди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар ривоят қилди, у Қатодадан, у ал-Ҳасандан, у Қабиса ибн Ҳурайсдан, у Салама ибн ал-Муҳаббақ (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) аёлининг чўрисига яқинлик қилган киши ҳақида ҳукм қилдилар: «Агар уни (чўрини) мажбурлаган бўлса, у (чўри) озод бўлади ва у (киши) бекасига унинг ўрнига шунга ўхшашини (бериши вожиб); агар (чўри) унга итоат этган бўлса, у (чўри) ўшаники бўлади ва у (киши) бекасига унинг ўрнига шунга ўхшашини (бериши вожиб),» дедилар.