حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ قَالَ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِمِنًى يَسْأَلُونَهُ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمْ أَشْعُرْ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اذْبَحْ وَلاَ حَرَجَ " . وَجَاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَشْعُرْ فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ . قَالَ " ارْمِ وَلاَ حَرَجَ " . قَالَ فَمَا سُئِلَ يَوْمَئِذٍ عَنْ شَىْءٍ قُدِّمَ أَوْ أُخِّرَ إِلاَّ قَالَ " اصْنَعْ وَلاَ حَرَجَ " .
Бизга Қаънавий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Исо ибн Талҳа ибн Убайдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Видолашув ҳажида Минода турардилар, одамлар ундан сўрардилар. Бир киши келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен билмасдан, қурбонлик сўйишдан олдин сочимни олдим», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сўй, ҳеч зарари йўқ», дедилар. Яна бир киши келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен билмасдан, тош отишдан олдин қурбонлик сўйдим», деди. У: «Тош от, ҳеч зарари йўқ», дедилар. У (ровий) деди: Ўша куни олдинга ёки кейинга сурилган бирор нарса ҳақида сўралса, фақат: «Қилавер, ҳеч зарари йўқ», дердилар.