Ҳажда бирор амални вақтидан олдин қилган киши

حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عِيسَى بْنِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّهُ قَالَ وَقَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ بِمِنًى يَسْأَلُونَهُ فَجَاءَهُ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لَمْ أَشْعُرْ فَحَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَذْبَحَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اذْبَحْ وَلاَ حَرَجَ ‏"‏ ‏.‏ وَجَاءَ رَجُلٌ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَشْعُرْ فَنَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ ارْمِ وَلاَ حَرَجَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَمَا سُئِلَ يَوْمَئِذٍ عَنْ شَىْءٍ قُدِّمَ أَوْ أُخِّرَ إِلاَّ قَالَ ‏"‏ اصْنَعْ وَلاَ حَرَجَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Қаънавий Моликдан, у Ибн Шиҳобдан, у Исо ибн Талҳа ибн Убайдуллаҳдан, у Абдуллаҳ ибн Амр ибн Осдан ривоят қилдики, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Видолашув ҳажида Минода турардилар, одамлар ундан сўрардилар. Бир киши келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен билмасдан, қурбонлик сўйишдан олдин сочимни олдим», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сўй, ҳеч зарари йўқ», дедилар. Яна бир киши келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен билмасдан, тош отишдан олдин қурбонлик сўйдим», деди. У: «Тош от, ҳеч зарари йўқ», дедилар. У (ровий) деди: Ўша куни олдинга ёки кейинга сурилган бирор нарса ҳақида сўралса, фақат: «Қилавер, ҳеч зарари йўқ», дердилар.

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنِ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ زِيَادِ بْنِ عِلاَقَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ شَرِيكٍ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَاجًّا فَكَانَ النَّاسُ يَأْتُونَهُ فَمَنْ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَعَيْتُ قَبْلَ أَنْ أَطُوفَ أَوْ قَدَّمْتُ شَيْئًا أَوْ أَخَّرْتُ شَيْئًا ‏.‏ فَكَانَ يَقُولُ ‏ "‏ لاَ حَرَجَ لاَ حَرَجَ إِلاَّ عَلَى رَجُلٍ اقْتَرَضَ عِرْضَ رَجُلٍ مُسْلِمٍ وَهُوَ ظَالِمٌ فَذَلِكَ الَّذِي حَرِجَ وَهَلَكَ ‏"‏ ‏.‏

Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Шайбонийдан, у Зиёд ибн Илоқадан, у Усома ибн Шарийкдан ривоят қилди. У деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ҳаж қилгани чиқдим. Одамлар у зотнинг олдига келар эдилар. Кимдир: «Ё Расулуллаҳ, мен тавофдан олдин саъй қилдим, ёки бирор нарсани олдинга сурдим, ёки бирор нарсани кейинга сурдим», деди. Шунда у: «Ҳеч зарари йўқ, ҳеч зарари йўқ. Фақат золим бўлиб, мусулмон кишининг обрўсини гуноҳ билан тўккан одамгагина зарар бор — ана ўша гуноҳга ботган ва ҳалок бўлгандир», дердилар.