وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ الْمُقَدَّمِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ عُمَرَ، قَبَّلَ الْحَجَرَ وَقَالَ إِنِّي لأُقَبِّلُكَ وَإِنِّي لأَعْلَمُ أَنَّكَ حَجَرٌ وَلَكِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَبِّلُكَ .
Ва бизга Муҳаммад ибн Абу Бакр ал-Муқаддамий ривоят қилди, бизга Ҳаммод ибн Зайд Айюбдан, у Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Умар (Ҳажарул-асвад) тошини ўпди ва: «Мен сени ўпяпман ва албатта сен бир тош эканингни биламан; лекин мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни сени ўпаётганини кўрганман» деди.