Бизга Ишоқ ибн Иброҳим хабар берди, у деди: бизга Жарийр хабар берди, Ҳишомдан; (бошқа санад) ва бизга Сувайд ибн Наср хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди — лафз уники — Ҳишомдан, у Ибн Сийрийндан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кишининг белига қўлини қўйиб намоз ўқишидан қайтардилар.
Бизга Ҳумайд ибн Масъада хабар берди, Суфён ибн Ҳабибдан, у Саид ибн Зиёддан, у Зиёд ибн Субайҳдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен Ибн Умарнинг ёнида намоз ўқидим ва қўлимни белимга қўйдим. У менга қўли билан уриб: шундай қилма, (деди). Намозни тугатганимдан сўнг бир кишига: бу ким, дедим. У: Абдуллаҳ ибн Умар, деди. Мен: Эй Абу Абдурраҳмон, мендан нимангиз ташвишга тушди, дедим. У: Бу — хочга тортилиш (ҳолати)дир, ва Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизни бундан қайтардилар, деди.»