باب مَا يَقُولُ الْمَأْمُومُ
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَقَطَ مِنْ فَرَسٍ عَلَى شِقِّهِ الأَيْمَنِ فَدَخَلُوا عَلَيْهِ يَعُودُونَهُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ فَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ " .
Бизга Ҳаннод ибн ас-Сарий хабар берди, у Ибн Уяйнадан, у аз-Зуҳрийдан, у Анасдан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) отдан ўнг томонига йиқилдилар. Шунда (саҳобалар) уларни кўргани киришди. Намоз вақти кириб қолди ва у (Набий) намозни ўқиб бўлгач: «Имом унга эргашилиши учун (тайинланган)дир. Бас, у руку қилса, руку қилинглар; у (бошини) кўтарса, кўтаринглар; у: Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳъ деса, Роббана ва лакал ҳамдъ денглар,» дедилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ حَدَّثَنِي نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ يَحْيَى الزُّرَقِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، قَالَ كُنَّا يَوْمًا نُصَلِّي وَرَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ قَالَ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . قَالَ رَجُلٌ وَرَاءَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ . فَلَمَّا انْصَرَفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنِ الْمُتَكَلِّمُ آنِفًا " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَقَدْ رَأَيْتُ بِضْعَةً وَثَلاَثِينَ مَلَكًا يَبْتَدِرُونَهَا أَيُّهُمْ يَكْتُبُهَا أَوَّلاً " .
Бизга Муҳаммад ибн Салама хабар берди, у деди: бизга Ибнул-Қосим, Моликдан хабар берди, у деди: менга Нуайм ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у Али ибн Яҳё аз-Зурақийдан, у отасидан, у Рифоа ибн Рофедан (ривоят қилдики), у деди: бир куни биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг орқаларида намоз ўқиётган эдик. У рукудан бошини кўтаргач: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дедилар. Унинг орқасидаги бир киши: «Роббана ва лакал ҳамд, ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (намоздан) чиққач: «Ҳозир ким гапирган эди?» дедилар. Ҳалиги киши: «Мен, эй Аллаҳнинг Расули,» деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен ўттиз нечта малоикани уни биринчи бўлиб қайси бири ёзиб олишга шошилаётганини кўрдим,» дедилар.