Сажда учун такбир айтиш

أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ مُطَرِّفٍ، قَالَ صَلَّيْتُ أَنَا وَعِمْرَانُ بْنُ حُصَيْنٍ، خَلْفَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَكَانَ إِذَا سَجَدَ كَبَّرَ وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ كَبَّرَ وَإِذَا نَهَضَ مِنَ الرَّكْعَتَيْنِ كَبَّرَ فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ أَخَذَ عِمْرَانُ بِيَدِي فَقَالَ لَقَدْ ذَكَّرَنِي هَذَا - قَالَ كَلِمَةً يَعْنِي - صَلاَةَ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه وسلم ‏.‏

Бизга Яҳё ибн Ҳабиб ибн Арабий хабар берди, у деди: бизга Ҳаммод ривоят қилди, Ғайлон ибн Жариардан, у Мутаррифдан (ривоят қилдики), у деди: «Мен ва Имрон ибн Ҳусайн Али ибн Абу Толибнинг орқасида намоз ўқидик. У сажда қилганида такбир айтар, саждадан бошини кўтарганида такбир айтар, икки ракатдан (сўнг) турганида такбир айтар эди. Намозини тугатгач, Имрон қўлимдан ушлаб: «Бу менга — Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг намозини — эслатди,» деди» — у (Имрон) бир сўз айтди, яъни шу маънода.

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، وَيَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَلْقَمَةَ، وَالأَسْوَدِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ فِي كُلِّ خَفْضٍ وَرَفْعٍ وَيُسَلِّمُ عَنْ يَمِينِهِ وَعَنْ يَسَارِهِ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ - رضى الله عنهما - يَفْعَلاَنِهِ ‏.‏

Бизга Амр ибн Али хабар берди, у деди: бизга Муоз ва Яҳё ривоят қилди, улар деди: бизга Зуҳайр ривоят қилди, у деди: менга Абу Ишоқ ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн ал-Асваддан, у Алқама ва ал-Асваддан, улар Абдуллаҳ ибн Масъуд (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир эгилиш ва кўтарилишда такбир айтар, ўнг томонига ва чап томонига салом берар эдилар. Абу Бакр ва Умар (розияллаҳу анҳумо) ҳам шундай қилар эдилар.»