باب التَّكْبِيرِ لِلسُّجُودِ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنِ الأَسْوَدِ، وَعَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُكَبِّرُ فِي كُلِّ رَفْعٍ وَوَضْعٍ وَقِيَامٍ وَقُعُودٍ وَأَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ رضى الله عنهم .
Бизга Қутайба хабар берди, у деди: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, Абу Ишоқдан, у Абдураҳмон ибн ал-Асваддан, у ал-Асвад ва Алқамадан, улар Абдуллаҳ (ибн Масъуд)дан (ривоят қилдилар), у деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳар бир кўтарилиш ва қўйишда, туриш ва ўтиришда такбир айтардилар. Абу Бакр, Умар ва Усмон (розияллаҳу анҳум) ҳам (шундай қилардилар).»
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُثَنَّى - قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ " سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ " . حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ " رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ " . ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ .
Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар берди, у деди: бизга Ҳужайн — у Ибнул-Мусанно — ривоят қилди, у деди: бизга Лайс ривоят қилди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у деди: менга Абу Бакр ибн Абдураҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом хабар бердики, у Абу Ҳурайрани шундай деганини эшитди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганларида, туриш пайти такбир айтардилар, сўнг руку қилганларида такбир айтардилар, сўнг рукудан белини кўтарганида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дердилар, сўнг тик турган ҳолда: «Роббано лакал-ҳамд,» дердилар, сўнг саждага эгилганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтарганларида такбир айтардилар, сўнг (яна) сажда қилганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтарганларида такбир айтардилар. Сўнг буни бутун намоз давомида, уни тамомлагунча қилардилар ва ўтиришдан кейин икки (ракат)дан турганларида такбир айтардилар.»