Сунани Насоий — 1150-ҳадис

Татбиқ китоби · Сажда учун такбир айтиш

1150-ҳадисСунани Насоий · Татбиқ китоби

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حُجَيْنٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُثَنَّى - قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلاَةِ يُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْكَعُ ثُمَّ يَقُولُ ‏"‏ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ ‏"‏ ‏.‏ حِينَ يَرْفَعُ صُلْبَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ ثُمَّ يَقُولُ وَهُوَ قَائِمٌ ‏"‏ رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَهْوِي سَاجِدًا ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَسْجُدُ ثُمَّ يُكَبِّرُ حِينَ يَرْفَعُ رَأْسَهُ ثُمَّ يَفْعَلُ ذَلِكَ فِي الصَّلاَةِ كُلِّهَا حَتَّى يَقْضِيَهَا وَيُكَبِّرُ حِينَ يَقُومُ مِنَ الثِّنْتَيْنِ بَعْدَ الْجُلُوسِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн Рофиъ хабар берди, у деди: бизга Ҳужайн — у Ибнул-Мусанно — ривоят қилди, у деди: бизга Лайс ривоят қилди, Уқайлдан, у Ибн Шиҳобдан, у деди: менга Абу Бакр ибн Абдураҳмон ибн ал-Ҳорис ибн Ҳишом хабар бердики, у Абу Ҳурайрани шундай деганини эшитди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганларида, туриш пайти такбир айтардилар, сўнг руку қилганларида такбир айтардилар, сўнг рукудан белини кўтарганида: «Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ,» дердилар, сўнг тик турган ҳолда: «Роббано лакал-ҳамд,» дердилар, сўнг саждага эгилганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтарганларида такбир айтардилар, сўнг (яна) сажда қилганларида такбир айтардилар, сўнг бошларини кўтарганларида такбир айтардилар. Сўнг буни бутун намоз давомида, уни тамомлагунча қилардилар ва ўтиришдан кейин икки (ракат)дан турганларида такбир айтардилар.»

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1060-ҳадисТатбиқ китоби

Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) рукуъдан бошларини кўтарганларида: «Аллаҳумма Роббано ва лакал-ҳамд (Эй Аллаҳ, эй Роббимиз, ҳамд Сенгадир),

Саҳиҳи Муслим, 868-ҳадисНамоз китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозга турганида, турган пайтда такбир айтар, кейин руку қилган пайтда такбир айтар, кейин рукуъдан белини (қоматини) кўтарган пайтда: ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› дер, кейин тик…

Саҳиҳи Муслим, 1813-ҳадисМусофир намози

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозни очганида, такбир айтар, кейин: ‹Важжаҳту важҳи...› дер эди ва ана аввалул-муслимин (мен мусулмонларнинг биринчисиман) рукуъдан бошини кўтарса: ‹Самиъаллаҳу лиман…

Саҳиҳул Бухорий, 795-ҳадисАзон китоби

Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ‹Самиъаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деса, ‹Аллаҳумма роббана ва лакал-ҳамд› дер эдилар. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам руку қилса ва бошини кўтарся такбир айтар, икки сажда (ракат)дан…

Саҳиҳи Муслим, 913-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Имом ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ› деса — сиз: ‹Аллаҳумма, роббано лакал-ҳамд› денглар; чунки кимнинг сўзи малакларнинг сўзига мувофиқ келса — унинг олдинги гуноҳи…

Саҳиҳи Муслим, 930-ҳадисНамоз китоби

): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Албатта имом унга иқтидо қилиниш учун(дир); бас унга мухолиф бўлманг; у такбир айтганида — такбир айтинглар; руку қилганида — руку қилинглар; ‹Самиаллаҳу лиман ҳамидаҳ›…