أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الْحَكَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدٍ، وَأَبِي، سَلَمَةَ وَأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَابْنِ أَبِي حَثْمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ لَمْ يَسْجُدْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَئِذٍ قَبْلَ السَّلاَمِ وَلاَ بَعْدَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Абдулҳакам хабар берди, у деди: бизга Шуайб ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс, Уқайлдан хабар берди, у деди: менга ибн Шиҳоб, Саид, Абу Салама, Абу Бакр ибн Абдурраҳмон ва ибн Абу Ҳасмадан ривоят қилди, улар Абу Ҳурайрадан (ривоят қилишдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўша куни саломдан олдин ҳам, ундан кейин ҳам сажда қилмадилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ يَوْمَ ذِي الْيَدَيْنِ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ السَّلاَمِ .
Бизга Амр ибн Саввод ибн ал-Асвад ибн Амр хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд, Язид ибн Абу Ҳабибдан хабар берди, у Жаъфар ибн Робиадан, у Ирок ибн Моликдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ядайн куни саломдан кейин икки сажда қилдилар.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ، قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ .
Бизга Амр ибн Саввод ибн ал-Асвад хабар берди, у деди: бизга ибн Ваҳб хабар берди, у деди: бизга Амр ибн ал-Ҳорис хабар берди, у деди: бизга Қатода, Муҳаммад ибн Сирийндан ривоят қилди, у Абу Ҳурайрадан, у Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан шунга ўхшашини (ривоят қилди).
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ بْنِ سَعِيدِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بَقِيَّةُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ وَحَدَّثَنِي ابْنُ عَوْنٍ، وَخَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ فِي وَهْمِهِ بَعْدَ التَّسْلِيمِ .
Бизга Амр ибн Усмон ибн Саид ибн Касир ибн Динор хабар берди, у деди: бизга Бақийя ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, у деди: менга ибн Авн ва Холид ал-Ҳаззо, ибн Сирийндан ривоят қилишди, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шубҳаланганида саломдан кейин сажда қилдилар.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ النَّيْسَابُورِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى بِهِمْ فَسَهَا فَسَجَدَ سَجْدَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ибн Абдуллаҳ ан-Найсобурий хабар берди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ал-Ансорий ривоят қилди, у деди: менга Ашъас, Муҳаммад ибн Сирийндан хабар берди, у Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Абул-Муҳаллабдан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уларга намоз ўқиб бериб, саҳв қилдилар (эсдан чиқардилар), сўнг икки сажда қилдилар, сўнг салом бердилар.
أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ سَلَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ثَلاَثِ رَكَعَاتٍ مِنَ الْعَصْرِ فَدَخَلَ مَنْزِلَهُ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ الْخِرْبَاقُ فَقَالَ يَعْنِي نَقَصَتِ الصَّلاَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَخَرَجَ مُغْضَبًا يَجُرُّ رِدَاءَهُ فَقَالَ " أَصَدَقَ " . قَالُوا نَعَمْ . فَقَامَ فَصَلَّى تِلْكَ الرَّكْعَةَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ سَجَدَ سَجْدَتَيْهَا ثُمَّ سَلَّمَ .
Бизга Абул-Ашъас, Язид ибн Зурайъдан хабар берди, у деди: бизга Холид ал-Ҳаззо, Абу Қилобадан ривоят қилди, у Абул-Муҳаллабдан, у Имрон ибн Ҳусайндан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрнинг уч ракаатида салом бердилар, сўнг уйларига кириб кетдилар. Шунда ал-Хирбоқ деб аталадиган бир киши унга қараб туриб: «Намоз камайди, эй Расулуллаҳ,» деди. Шунда (Набий) ридоларини судраб, ғазабланган ҳолда чиқиб: «Рост айтдими?» дедилар. Улар: «Ҳа,» дейишди. Шунда (Набий) туриб ўша ракаатни ўқидилар, сўнг салом бердилар, сўнг унинг икки саждасини қилдилар, сўнг салом бердилар.