Сунани Насоий — 1233-ҳадис

Саҳв китоби · Абу Ҳурайрадан икки сажда ҳақида келган ихтилоф

1233-ҳадисСунани Насоий · Саҳв китоби

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادِ بْنِ الأَسْوَدِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عِرَاكِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَجَدَ يَوْمَ ذِي الْيَدَيْنِ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَ السَّلاَمِ ‏.‏

Бизга Амр ибн Саввод ибн ал-Асвад ибн Амр хабар берди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб ривоят қилди, у деди: бизга ал-Лайс ибн Саъд, Язид ибн Абу Ҳабибдан хабар берди, у Жаъфар ибн Робиадан, у Ирок ибн Моликдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Зул-Ядайн куни саломдан кейин икки сажда қилдилар.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 1453-ҳадисСафарда намозни қисқартириш китоби

Абдулҳамид ибн Жаъфардан, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Ирок ибн Моликдан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Маккада ўн беш…

Саҳиҳи Муслим, 2676-ҳадисРўза китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) икки рўзадан — Фитр куни ва Азҳа кунидан — қайтарди.

Саҳиҳи Муслим, 1286-ҳадисМасжидлар китоби

): Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) салом ва каломдан кейин саҳв (унутиш)нинг икки саждасини қилди.

Сунани Насоий, 1775-ҳадисТунги намоз ва кундузги нафл намозлар китоби

Нофедан, у Абдуллаҳ ибн Умардан, у Ҳафса (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) тонг отганида икки ракат ўқир эдилар.

Сунани Насоий, 2003-ҳадисЖанозалар китоби

Тоиф (жанги) кунида мусулмонлардан икки киши (жароҳатланиб) шаҳид бўлди ва улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдиларига олиб келинди. (Расулуллаҳ) уларни ҳалок бўлган жойларида дафн этишни буюрдилар.

Саҳиҳул Бухорий, 963-ҳадисИкки ҳайит намози

Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам, Абу Бакр ва Умар розияллаҳу анҳумо икки ҳайитни (Фитр ва Азҳа) хутбадан олдин ўқир эдилар.