ذِكْرُ الاِخْتِلاَفِ عَلَى النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ فِي الْقِرَاءَةِ فِي صَلاَةِ الْجُمُعَةِ
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ ضَمْرَةَ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ الضَّحَّاكَ بْنَ قَيْسٍ، سَأَلَ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ مَاذَا كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ عَلَى إِثْرِ سُورَةِ الْجُمُعَةِ قَالَ كَانَ يَقْرَأُ { هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ } .
Бизга Қутайба Моликдан хабар берди, у Замра ибн Саиддан, у Убайдуллаҳ ибн Абдуллаҳдан (ривоят қилдики), Заҳҳок ибн Қайс Нуъмон ибн Башийрдан: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жума куни Жума сурасидан кейин нима ўқир эдилар?» деб сўради. У: «У: «{Ҳал атока ҳадиисул-ғошия}» (сурасини) ўқир эдилар,» деди.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، أَنَّ إِبْرَاهِيمَ بْنَ مُحَمَّدِ بْنِ الْمُنْتَشِرِ، أَخْبَرَهُ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ حَبِيبِ بْنِ سَالِمٍ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْرَأُ فِي الْجُمُعَةِ بِـ { سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى } وَ{ هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ } وَرُبَّمَا اجْتَمَعَ الْعِيدُ وَالْجُمُعَةُ فَيَقْرَأُ بِهِمَا فِيهِمَا جَمِيعًا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдул-Аъло хабар бериб деди: бизга Холид Шуъбадан ривоят қилди, унга Иброҳим ибн Муҳаммад ибн ал-Мунташир хабар бериб деди: мен отамдан эшитдим, у Ҳабиб ибн Солимдан, у Нуъмон ибн Башийр (розияллаҳу анҳу)дан ривоят қилиб дедики, у айтди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жумада «{Саббиҳ исма роббикал-аъло}» ва «{Ҳал атока ҳадиисул-ғошия}» (сураларини) ўқир эдилар. Баъзан ҳайит ва жума тўғри келиб қолса, уларнинг иккаласида ҳам шу икки (сурани) ўқир эдилар.